Alles wat Memojin kan, uitgelegd
Memojin zet je leerstof — een pdf, een tekst, een video, een Anki-deck — om in cursussen die je kunt herhalen, en verdeelt je herhalingen daarna over de tijd, zodat je het op de dag zelf nog weet.
Drie bouwstenen zijn genoeg om alles te begrijpen:
Jin, de assistent, is er overal bij: Jin legt uit, genereert, stelt een diagnose en verdeelt je tijd.
In drie stappen:
Zonder deadline werkt Memojin ook: het onderhoudt wat je hebt geleerd, zodat je het niet vergeet.
Zeven woorden zijn genoeg:
De woorden “hoofdstuk” en “deck” bestaan niet meer: alles is cursus en map geworden.
De kortste weg:
Niets hiervan is onomkeerbaar: een cursus kun je verplaatsen, een andere naam geven of uit een ruimte halen zonder dat hij verloren gaat.
Home is je dagelijkse startpunt. Je sessie van vandaag past er in één blok:
Ernaast: de volgende deadline, de tip van de dag en de kaart van je geheugen; daaronder de activiteitenfeed van de dag.
Het oude “dashboard” is in dit scherm opgegaan. Het bestaat alleen nog voor de modus “Ik geef les”.
Bij de eerste keer inloggen vraagt Memojin je eerst hoe je het wilt gebruiken: Ik leer, om je cursussen te herhalen, of Ik geef les, om lerenden te begeleiden — een eerste keer “Ik geef les” opent een proefperiode van 14 dagen, zonder creditcard. Daarna je voornaam, je land, je geboortedatum, je onderwijsniveau, je leerjaar en je onderwijsinstelling.
Deze gegevens vormen je academische profiel. Ze dienen om aan te passen wat de AI maakt: het niveau van de uitleg, de moeilijkheid van de vragen, de toon van Jin.
Alles kun je later wijzigen via Mijn profiel, en de keuze “Ik leer / Ik geef les” legt niemand vast.
De eerste keer dat je een scherm opent, laat een korte rondleiding je stap voor stap het belangrijkste zien. Om die opnieuw te bekijken, klik je op de knop ? bovenaan het scherm en daarna op Rondleiding opnieuw bekijken (die keuze verschijnt alleen op schermen die er een hebben). Dezelfde knop leidt naar het Helpcentrum.
Bijkomende onderdelen hebben een pulserend bolletje: klik erop om te zien waarvoor ze dienen. Wat je al hebt gezien, wordt in je account bewaard: je ziet het niet opnieuw op een ander apparaat.
De interface bestaat in het Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans, Braziliaans-Portugees, Nederlands, Pools en Roemeens. Je wisselt van taal via het gebruikersmenu → Taal, of via Mijn profiel.
De taal van de interface staat los van de taal van je cursussen: je kunt een cursus Duits herhalen in een Franstalige interface. De taal waarin de AI je lessen en kaarten genereert, kies je bij het maken van de cursus — en die pas je later aan in de Details van de cursus, die de knop ⓘ bovenaan de pagina opent, naast het menu “…”: het taallabel.
Via het gebruikersmenu, onderaan de zijbalk: de schakelaar Donkere modus. De keuze wordt in je account bewaard en geldt ook op mobiel.
Er is geen wachtwoord om te onthouden: je voert je e-mailadres in en Memojin stuurt je een code van 6 cijfers die een paar minuten geldig is. Als er voor dat adres nog geen account bestaat, wordt het automatisch aangemaakt.
In de mobiele app kun je ook inloggen met Google of Apple.
Via Mijn profiel kun je een Google-account aan je Memojin-account koppelen, zodat je daarna sneller inlogt.
Drie ingangen:
Als je ons schrijft over een storing, vermeld dan wat je aan het doen was en op welk scherm: dat scheelt ons een keer heen en weer mailen.
Via het gebruikersmenu → Wat is er nieuw. Elke versie wordt daar gepresenteerd met wat er is toegevoegd, verbeterd of opgelost.
Er verschijnt een bolletje in de kop zolang een update nog niet is gelezen.
Op het ideeënportaal van Memojin, dat je opent via het gebruikersmenu → Ideeën en roadmap (of via Je mening geven). Het opent in een nieuw tabblad, met je Memojin-account.
Je volgt automatisch de verzoeken die je publiceert, waarop je stemt of waarop je reageert: een melding laat je weten wanneer hun status verandert, wanneer het team reageert en wanneer ze zijn opgeleverd. Deze meldingen zet je uit via Instellingen → Meldingen → Samenwerking.
Voor een vraag over je account of je facturering gebruik je beter Je mening geven: dat formulier blijft privé.
Op het portaal komen studenten en docenten samen die negen talen spreken. Elk verzoek en elke reactie verschijnt dus in jouw taal: er wordt meteen bij publicatie automatisch vertaald, en opnieuw wanneer de auteur de tekst wijzigt.
Een vermelding geeft aan dat de tekst vertaald is; Origineel bekijken toont de versie die de auteur heeft geschreven. Schrijf in de taal van je keuze: de anderen lezen je in hun eigen taal.
De reeks telt je opeenvolgende studiedagen. Een dag telt zodra je echt kaarten doorwerkt — niet alleen door de app te openen.
De reeks staat op Home, samen met je record. Ze heeft geen enkele invloed op de planning van je herhalingen: het is een maatstaf voor regelmaat, geen cijfer.
Sla je een dag over, dan begint de reeks opnieuw bij nul en blijft je record bewaard.
Om 18.00 uur krijg je een melding als je reeks van minstens 3 dagen nog op de sessie van vandaag wacht; als de reeks stopt, laat een andere melding je dat de volgende dag weten.
Er zijn meerdere ingangen:
Een cursus is de basiseenheid van Memojin: een hoofdstuk, een les, een onderwerp. Alles wat erbij hoort, staat op dezelfde plek, verdeeld over acht tabbladen:
Een cursus kan ook maar een deel van dit alles hebben. Een lege cursus, met alleen een titel, is helemaal in orde: die vul je later.
Ze zijn samengevoegd in de Bibliotheek. Het waren drie manieren om hetzelfde te ordenen, elk met andere regels.
Een deck had geen les en geen samenvatting, een oude cursus accepteerde geen losse vraag: die beperkingen zijn verdwenen. Elke cursus kan nu alles bevatten, of bijna niets.
Om te ordenen. Een map bevat cursussen en andere mappen, tot maximaal 5 niveaus diep.
Een map op het eerste niveau heeft een uiterlijk — een kleur, een pictogram of een afbeelding — zodat je haar in één oogopslag herkent. Submappen hebben dat niet: ze nemen visueel het uiterlijk van de bovenliggende map over.
Een map heeft geen enkel effect op het geheugen: ze versnelt of vertraagt je herhalingen niet. Ze dient om dingen terug te vinden en om ze in één keer te delen — het is de map die je aan een ruimte koppelt, zodat alles wat je er morgen in zet er automatisch bij komt.
In de lijstweergave klap je een map ter plekke open door op de regel te klikken: je ziet wat erin zit zonder de pagina te verlaten, en met een tweede klik klap je haar weer in. Om een map te openen, schakel je over naar de rasterweergave en klik je erop. Op een telefoon open je een map door erop te tikken, in beide weergaven.
In de Bibliotheek biedt de knop Nieuw drie mogelijkheden:
Een lege cursus vraagt om een titel en een taal, en komt in de map waar je bent. Vanuit een bron verloopt het venster in twee stappen: eerst de inhoud zelf (de tekst, de bestanden, de link, het onderwerp), daarna, na Volgende, wat er gegenereerd moet worden en de map waarin het komt — in de hoofdmap of in een bestaande map, die je kunt maken zonder het venster te verlaten. Voor AI vraagt die tweede stap, “De bestemming”, alleen om de map.
PDF (het formaat dat het best wordt verwerkt), Word (.docx), PowerPoint (.pptx), platte tekst (.txt) en afbeeldingen in JPEG, PNG, WEBP of HEIC — een foto van een handgeschreven cursus werkt ook, zelfs als die met een iPhone is gemaakt.
Een paar regels:
Na het lezen controleert Jin de volgorde van de pagina's: foto's die door het toestel zijn genummerd (IMG_2114, IMG_2115…) worden gesorteerd in de volgorde waarin ze zijn genomen — tenzij je hun volgorde met de hand hebt gewijzigd: dan blijft die behouden —, en als de inhoudsopgave (I, II, III…) laat zien dat pagina's door elkaar staan, zet Jin ze weer op volgorde en meldt dat. Jin leest ook de gelezen tekst na: een verkeerd ontcijferd woord (“celkem” voor “celkern”), een duidelijke fout of een kapotte formule wordt verbeterd. Boven de les staan ze opgesomd onder “Jin heeft N leesfouten verbeterd · Bekijken”, en elke correctie maak je met één klik ongedaan als ze niet klopt.
De geüploade bestanden blijven raadpleegbaar in Mijn bestanden, via het gebruikersmenu.
Nee. Als het tabblad is gesloten of de verbinding is weggevallen tussen het uploaden en het starten, zijn je bestanden wel aangekomen, maar is de verwerking nooit begonnen.
Een kwartier later toont de Bibliotheek een balk die ze noemt, met een knop “Hervatten”: het bestand gaat opnieuw van start, één cursus per bestand. Er is in de tussentijd niets van je quotum afgegaan — alleen het lezen van de pagina's telt, en dat heeft niet plaatsgevonden. Een YouTube-video gaat bij het hervatten wel van je quotum af, net als bij de import: het omzetten van de transcriptie in een les, één keer — is dat al afgeboekt, dan gebeurt het niet opnieuw.
Je vindt ze ook terug in Mijn geïmporteerde documenten (gebruikersmenu), gemarkeerd als “Nooit gestart”.
Alle pagina's worden in eerste instantie meegenomen, maar je kunt er ook maar een deel van houden, pagina per pagina, met een voorbeeld. Op het web opent het label “300 / 300 pagina's” op de tegel die keuze in plaats van de tegels; een pdf met meerdere pagina's die je los uploadt, opent hem meteen. Alleen de gekozen pagina's worden gelezen en meegeteld in de aangekondigde kosten.
Het is net zo goed een kwestie van tijd als van quotum: een heel document verwerken kan enkele minuten duren en verbruikt pagina's van je AI-quotum.
Voor een volledige syllabus krijg je het beste resultaat met aparte cursussen — één per hoofdstuk: importeer het document één keer per hoofdstuk en houd alleen de pagina's van dat hoofdstuk, of upload de hoofdstukken als aparte bestanden met Eén cursus per bestand.
Ja. Bij het importeren van een pdf of foto's herkent Memojin de taal van het document. Als die verschilt van de taal van je account, biedt de stap De generatie je twee keuzes:
Vertalen verbruikt AI-quotum, naar verhouding van de lengte van het vertaalde document. Het label naast de keuze toont vooraf welk deel van je maandelijkse AI-quotum het zal kosten; de exacte tekst wordt pas geteld nadat het document is gelezen.
Namen die op figuren staan (landkaarten, schema's met bijschriften) blijven zoals ze zijn: alleen het bijschrift wordt vertaald.
Als je quotum op het moment van vertalen niet volstaat, gaat er niets verloren: de cursus wordt gegenereerd in de taal van het document.
Nieuw → Vanuit een bron → Tekst. Geef een titel, plak je tekst (de knop “Plakken” haalt het klembord op) en Memojin maakt er een cursus van.
Dat is de snelste weg als je je aantekeningen al ergens anders hebt gemaakt. Standaard wordt de tekst de les, op basis waarvan je daarna samenvatting, kaarten en vragen genereert. Je kunt ook Les schrijven uitvinken om alleen kaarten te krijgen — zie “Kan ik alleen kaarten maken, zonder les?”.
Ja. Nieuw → Vanuit een bron → YouTube, en plak dan de link. Memojin haalt de transcriptie van de video op en maakt er een gestructureerde les van — tenzij je Les schrijven uitvinkt; dan dient de transcriptie alleen om de kaarten te maken.
De oorspronkelijke video blijft bereikbaar via het tabblad Bronnen van de cursus, met een link om hem opnieuw op YouTube te openen.
Als er voor de video geen transcriptie beschikbaar is, mislukt de import: dat is een beperking van YouTube, niet van Memojin.
Ja. Nieuw → Vanuit een bron → Anki, en zet dan je .apkg-bestand neer. Memojin leest het deck, meldt hoeveel kaarten het bevat en importeert ze in een nieuwe cursus.
Het oorspronkelijke .apkg-bestand blijft downloadbaar via het tabblad Bronnen.
Je Anki-kaarten leven verder in Memojin: ze komen in hetzelfde geheugen als de andere en worden opnieuw ingepland door FSRS. Hun Anki-geschiedenis gaat niet mee — ze beginnen opnieuw als nieuwe kaarten.
Het Overzicht van de cursus telt het deck mee bij de Bronnen (“Anki-import · 281 kaarten”). Als je geen taal hebt gekozen, herkent Memojin die aan de tekst van de kaarten — die taal volgen daarna de gegenereerde vragen en uitleg; een deck dat te kort of tweetalig is (woordenschat), blijft zonder taal; die kies je dan in de Details van de cursus. Tot slot ordent Jin je kaarten per begrip binnen twee minuten na de import.
Ja. Vink bij de stap Het genereren de optie De les schrijven uit: Memojin schrijft dan geen tekst en maakt de kaarten direct op basis van wat je hebt aangeleverd.
Je krijgt een cursus zonder tabblad Les, maar met zijn bron (de pdf, de geplakte tekst, de video) en zijn kaarten. Zo werkten de vroegere decks.
Twee gevolgen:
Je moet minstens één onderdeel aanvinken — de les, memokaarten of vragen: anders zou de gemaakte cursus leeg zijn.
Nieuw → Vanuit een bron → AI. Beschrijf het onderwerp (“de Tachtigjarige Oorlog, oorzaken en gevolgen”), voeg zo nodig toelichting toe en geef aan hoeveel cursussen je wilt.
Memojin maakt een map en genereert daarin de gevraagde cursussen. Bij de stap “Wat wil je krijgen?” is de les altijd inbegrepen; vink de samenvatting, de memokaarten en de vragen aan, en Jin maakt ze meteen voor elk van de cursussen klaar. De geschatte kosten staan erbij voordat je start.
De generatie baseert zich op je academische profiel: het niveau van de uitleg volgt het jouwe. Alles blijft aanpasbaar — een gegenereerde les is een les als alle andere.
De knop ⓘ, bovenaan de pagina naast het menu “…”, opent vanuit elk tabblad de Details van de cursus. Die bestaan uit labels: de map waarin de cursus staat (één klik brengt je erheen), de taal (met één klik aan te passen), de gekoppelde stem (één klik brengt je naar het tabblad Memokaarten, waar je die instelt) en de datum van de laatste wijziging (de aanmaakdatum zolang er een taak op de cursus loopt).
Een leeg tabblad legt uit wat het verwacht en stelt voor om het te vullen.
De kaarten van een cursus staan in drie tabbladen: Memokaarten, Vragen en Begrippenkaart. In Memokaarten en Vragen staat één rij onder de tabbladen: het raster of de lijst, de zoekfunctie, Filters, daarna Mezelf hier testen en de knop +, die de manieren om iets toe te voegen bundelt — Kaarten genereren met Jin bovenaan, daarna Handmatig een kaart maken, Importeren uit een cursus en Importeren uit Anki (in het tabblad Vragen: Vragen genereren en Vraag maken). Audio genereren komt erbij als kaarten nog geen audio hebben.
Een klik op Filters klapt de filters uit (Begrippen, Volgorde wijzigen, de volgorde, de labels; Type, Resultaat en Bron voor de vragen), een tweede klik klapt ze weer in. Het bolletje telt de actieve filters, en de filters blijven uitgeklapt als een ervan de lijst al beperkt.
Mezelf hier testen start een snelle test met wat er getoond wordt, zonder de pagina te verlaten: die telt nergens mee. Wil je je geheugen in de tijd volgen, oefen dan in een ruimte met Oefenen. Een kaart of vraag kun je ook los testen, via het menu ⋯ (Mezelf testen op deze kaart), en een selectie via de balk die verschijnt als je kaarten aanvinkt.
De gekozen weergave (raster of lijst, per familie), de sortering en de filters Type, Resultaat en Bron worden in je account onthouden: je vindt ze terug bij al je cursussen, en de app neemt dezelfde vraagfilters over. De zoekopdracht en de begrippen gelden alleen voor de geopende cursus.
Terwijl Jin kaarten of vragen maakt, meldt de lijst dat bovenaan (‘Jin maakt de kaarten…’) met een voortgangsbalk: je kunt het scherm verlaten, het maken gaat door.
Dit is het tabblad waarmee een cursus opent: de cursus in één oogopslag.
De Details van de cursus zitten achter de knop ⓘ, bovenaan de pagina naast het menu “…”, en bestaan uit labels: map, taal (gekozen bij het maken; die stuurt alle generaties: samenvatting, kaarten, vragen, podcast — en is er met één klik aan te passen), gekoppelde stem, laatste wijziging (de aanmaakdatum zolang er een taak op de cursus loopt).
Een cursus die nog leeg is, toont “Waar begin je”: eerst een bron of een les, de rest wordt daarvan gegenereerd.
Open het tabblad Les en klik op Bewerken. De editor ondersteunt opgemaakte tekst, koppen, lijsten, tabellen, afbeeldingen en wiskundige formules. Drie wegen leiden naar dezelfde blokken: de werkbalk, de toets / aan het begin van een regel (typ bijvoorbeeld “/kop” of “/tabel”) en de + die in de marge verschijnt als je met de muis over een regel gaat — die werkt op die regel.
Opslaan gaat automatisch: boven de editor staat “Opgeslagen” of “Opslaan…”. Klik op Klaar om terug te gaan naar het lezen.
Bij het lezen kleurt de schakelaar Gekoppelde kaarten — aanwezig zodra er een kaart uit een passage is ontstaan — die passages paars; tik er een aan om de kaarten ervan te zien.
Links van de tekst (of onder de knop Inhoudsopgave op een klein scherm) toont de inhoudsopgave de koppen van de les: klik op een kop om erheen te gaan; de kop die je leest, is gemarkeerd. Elke subkop staat ingesprongen onder zijn deel; bij het importeren van een document wordt dat niveau afgelezen uit de voorvoegsels van de indeling (I., dan A., dan 1.), en een kop zonder voorvoegsel komt onder de laatste genummerde kop. De eigenaar wijzigt de inhoudsopgave met het potlood: een deel een andere naam geven, het verplaatsen (de tekst gaat mee), een kop verwijderen (de tekst blijft, bij het vorige deel) of een deel toevoegen. Er verandert niets vóór Opslaan, dat via het automatisch opslaan gaat. Een les zonder koppen geeft dat aan: “Nog geen koppen”.
Bij een cursus die iemand anders heeft gedeeld, is de les alleen-lezen: alleen de auteur kan hem bewerken.
Dat geldt ook zolang er een taak loopt — pagina's lezen, schrijven, samenvatting, kaarten, vragen, begrippen: de knop Bewerken wordt uitgeschakeld en een editor die al open is, wordt alleen-lezen zonder te sluiten, zodat je niet dezelfde tekst herschrijft terwijl de AI dat doet. Een balk onder de tabbladen noemt de taak die loopt; alles komt terug zodra die klaar is.
Klik (of tik) in het tabblad Les op de figuur en kies Leesbaar maken. De AI tekent hem netjes opnieuw: rechtgezet en plat, labels overgenomen in scherpe letters, kleuren als egale vlakken. Het label rechts van de actie toont welk deel van je maandelijkse AI-quotum het kost — het is een van de duurste acties — en het opnieuw tekenen duurt zo'n vijftien seconden.
Bij het importeren van een cursus gebeurt dit automatisch zodra je om vragen vraagt: landkaarten en schema's waarop minstens vijf namen zijn gelezen, worden leesbaar gemaakt en daarna omgezet in vragen, zonder dat je iets hoeft te doen — maximaal zes figuren per geïmporteerde cursus, binnen de grenzen van je AI-quotum. Een figuur die al scherp is — een digitale illustratie, recht en plat — wordt niet opnieuw getekend: die blijft zoals hij is, en er wordt je geen hertekening aangerekend. Voor de andere figuren blijft de handmatige actie beschikbaar.
De opnieuw getekende figuur krijgt een plek in de les, maar het origineel gaat nooit verloren: Origineel bekijken, onder de figuur, toont het met één klik opnieuw. Controleer de figuur: de AI kan zich vergissen in een kleur of een label, en het origineel is leidend. Als het resultaat niet bevalt, start Leesbaar maken dan opnieuw: een nieuwe hertekening gaat altijd uit van het origineel.
Om de figuur in detail te bekijken, opent Afbeelding vergroten, in hetzelfde menu, hem groot: zoomen met het scrollwiel of met een dubbelklik (knijpen op een telefoon), en verschuiven door te slepen.
Ligt een figuur gewoon op zijn kant of op zijn kop? Opnieuw tekenen is dan niet nodig: in hetzelfde menu draait Afbeelding draaien hem een kwartslag, naar links of naar rechts, zo vaak als nodig. Dat is gratis en direct. Een figuur die al opnieuw is getekend, houdt zijn origineel; de vragen van het type Figuur aanvullen worden verwijderd, omdat hun afdekkingen op de vorige afbeelding waren gericht — maak ze opnieuw met Kaarten maken over deze figuur.
Alleen de auteur van een cursus kan de figuren opnieuw laten tekenen. Als er geen afbeelding wordt gemaakt, wordt er niets afgeboekt.
De opnieuw getekende figuur kan daarna als basis dienen voor Kaarten maken over deze figuur, om de namen erop om te zetten in vragen.
Bij het importeren van een cursus gebeurt dit automatisch zodra je om vragen vraagt: elke landkaart of elk schema waarop minstens vijf namen zijn gelezen, wordt leesbaar gemaakt, waarna elk van de plaatsen erop een vraag wordt (alle namen verborgen) — maximaal zes figuren per geïmporteerde cursus, binnen de grenzen van je AI-quotum; als het quotum op raakt, stopt de verwerking gewoon. Voor de andere figuren, of om zelf de namen te kiezen:
Klik (of tik) in het tabblad Les op een figuur en kies Kaarten maken over deze figuur — alleen voor de auteur van de cursus. Als de figuur nog niet leesbaar is, tekent deze actie hem eerst opnieuw; de kosten daarvan zijn in het label inbegrepen.
Memojin leest daarna de namen die op de figuur staan: één keer per figuur, voor een klein deel van je maandelijkse AI-quotum — vooraf getoond in het label —, waarna opnieuw lezen niets meer kost. Er opent een paneel met de figuur en de gevonden namen, gegroepeerd in Plaatsen (standaard aangevinkt), Legenda en Overige; namen uit de legenda of de schaal, en namen waarvan de positie onzeker is, kunnen geen vragen worden.
Kies hoe de andere namen zichtbaar blijven: Alle namen verborgen (standaard; de student kan zich dan niet laten helpen door de namen ernaast) of Alleen de te vinden naam verborgen. Bevestig: elke aangevinkte naam wordt een vraag van het type Figuur aanvullen — de figuur verschijnt met gele afdekkingen en een rode afdekking met “?” op de naam die gevonden moet worden. Zolang de vraag nieuw is, kiest de student uit vier namen; zodra de vraag geleerd is, typt de student de naam (accenten, hoofdletters en een kleine typfout worden getolereerd). De figuur wordt na het antwoord onthuld.
De memokaarten van de cursus die deze figuur toonden, gaan automatisch over op de opnieuw getekende versie, waar mogelijk bijgesneden tot het gebied waarover ze gaan — met Hele figuur bekijken zie je alles weer. Voor de vragen wordt geen afbeelding gegenereerd: het zijn de afdekkingen, door Memojin getekend, die op dezelfde figuur veranderen. Een vraag die al voor een naam is gemaakt, wordt niet opnieuw gemaakt.
De samenvatting vat de les samen in een paar punten. Ze dient twee doelen: snel herhalen, en een compactere basis zijn voor het genereren van kaarten.
Je genereert haar via het tabblad Samenvatting, op voorwaarde dat de les bestaat. Je kunt haar met de hand aanpassen, als pdf afdrukken en opnieuw genereren — let wel: opnieuw genereren overschrijft je aanpassingen.
Als de les achteraf verandert, wordt de samenvatting gemarkeerd als verouderd: ze geeft de tekst niet meer helemaal weer. Jij beslist of dat een nieuwe generatie waard is.
Voordat je genereert of opnieuw genereert, toont een label welk deel van je maandelijkse AI-quotum dat kost.
De samenvatting telt niet mee in de berekening van je voortgang: het zijn de kaarten en de vragen die die vooruit helpen.
Een memokaart bevat een begrip om te onthouden, bevestigend geformuleerd. Het is geen vraag: het is de kenniseenheid waarmee het geheugen werkt.
FSRS plant de memokaarten in: elke memokaart heeft haar eigen geheugenstatus, haar terugkeerdatum en haar beheersingsniveau.
Een kaart kan een afbeelding of geluid bevatten, en gekoppeld zijn aan de passage in de les waaruit ze is ontstaan.
Het antwoord kun je opmaken: vet, cursief, lijst, formule en tabel — handig om twee begrippen naast elkaar te vergelijken.
Een vraag dient om na te gaan of je de stof kunt reproduceren, niet alleen herkennen. Twaalf formaten, van het makkelijkst te herkennen tot het veeleisendst om terug te halen.
Herkennen
Terughalen
Labels van de gatentekst, koppelen en indelen in categorieën werken met de muis en met de vinger, op computer, tablet of telefoon: sleep het onderdeel naar zijn plek, of tik erop en tik daarna op de plek. Een onderdeel dat al geplaatst is, sleep je ergens anders heen of haal je weg.
Alle twaalf formaten accepteren een afbeelding. Een vraag kan gekoppeld zijn aan een memokaart — eenzelfde kaart kan er meerdere hebben, met verschillende moeilijkheden — of op zichzelf staan, zonder bovenliggende kaart.
De vragen voeden het oefenen. Ze tellen mee voor je voortgang, samen met de memokaarten.
Ja. Bij het maken of bewerken van een kaart kun je toevoegen:
De media verschijnen tijdens de sessie, voordat je antwoordt.
Dat hoef je niet altijd zelf te doen: wanneer een kaart uit een geïmporteerde les ontstaat, koppelt Memojin er automatisch de figuur aan van de sectie waaruit ze komt — de landkaart, het schema of de grafiek waar de kaart over gaat.
Als die figuur leesbaar wordt gemaakt (Leesbaar maken, of door er kaarten over te maken), gaan de memokaarten die haar toonden automatisch over op de opnieuw getekende versie, waar mogelijk bijgesneden tot het gebied waarover ze gaan.
Via het bijbehorende tabblad van de cursus, of meteen bij het importeren — de assistent vraagt je wat je wilt krijgen: de les, een samenvatting, memokaarten, vragen. Je moet er minstens één aanvinken; elk onderdeel vink je los aan, zonder dat de andere meekomen.
Voor de memokaarten kies je de basis, in hun tegel (Op basis van):
De vragen gaan uit van je memokaarten als je die genereert; zonder kaarten van de les, of anders van je bron. De tegel van de vragen zegt het je.
De AI kiest het formaat van elke vraag uit de elf beschikbare formaten, en geeft de voorkeur aan formaten waarbij je moet terughalen (kort antwoord, numeriek antwoord, volgorde bepalen, indelen in categorieën, tabel invullen) boven formaten waarbij je alleen herkent (meerkeuze, waar / onwaar).
Voor vragen op basis van je memokaarten kies je vóór het starten hoeveel vragen per kaart: één (standaard), twee of drie. Bij meerdere varieert Jin de formaten per kaart. Het aantal vragen en de kosten worden vóór het starten getoond, en Jin maakt er niet meer — ook niet als je om vragen over één enkele kaart vraagt.
Alles kun je los genereren, op elk moment en in de volgorde die je wilt: de les, de samenvatting, de memokaarten of de vragen, elk afzonderlijk. Bij een cursus toont de knop Genereren wat er al is, wat er gegenereerd kan worden en wat het kost. Zonder les gaat Jin uit van je oorspronkelijke document; als de les later komt, koppelt Jin de bestaande kaarten eraan en verbindt Jin je vragen met hun memokaarten. Tijdens de generatie vertelt Jin je stap voor stap wat Jin doet en ziet.
Vóór het genereren leest Jin het hele document en deelt elke passage in: leerstof, methode, bestudeerd document (een arrest, een overgenomen tekst), oefening, of wat geen leerstof is (presentatie, rooster, inhoudsopgave, literatuurlijst, voetnoten). Leerstof levert memokaarten op; een bestudeerd document levert alleen de kern op (de beslissing en de reikwijdte van een arrest, de stelling van een tekst); een oefening wordt een vraag, met de uitwerking als die er is, en nooit een memokaart — als je om vragen hebt gevraagd; de rest wordt weggelaten. Het eindbericht vertelt je hoeveel vragen uit de oefeningen komen en hoeveel passages zijn weggelaten.
Een cursus die zonder les is geïmporteerd, stelt die ook voor vanuit het nog lege tabblad Les: Jin schrijft de les op basis van je oorspronkelijke documenten. Elke vraag heeft een niveau — makkelijk, gemiddeld of moeilijk — afhankelijk van de inspanning die ze vraagt.
De generatie komt in de wachtrij: je kunt het tabblad sluiten, je krijgt aan het eind een melding. Ze verbruikt je AI-quotum, en de schatting zie je vóór het starten.
Ja, allemaal — zolang er geen taak op de cursus loopt:
Zolang er een verwerking op de cursus loopt — pagina's lezen, de les schrijven, samenvatting, kaarten of vragen genereren —, zijn deze acties tijdelijk uitgeschakeld: de knoppen worden grijs en een balk onder de tabbladen noemt de taak die loopt. Ze komen terug zodra die klaar is. Een bewerkingsvenster dat al open is, slaat wel gewoon op: wat je aan het invoeren bent, gaat nooit verloren.
Een afbeelding kun je aan elk type vraag toevoegen, en die blijft behouden als je het type van een vraag wijzigt.
Wie een kaart verwijdert, wist ook haar geheugengeschiedenis: dat is definitief.
Een vraag wordt alleen opgeslagen als ze volledig is: een gatentekst vraagt minstens één open plek en een antwoord per open plek, koppelen minstens één paar, meerkeuze minstens twee keuzes. De weigering noemt wat er ontbreekt — dat lees je beter bij het schrijven van de vraag dan dat je er tijdens het herhalen over struikelt.
Maken of bewerken gebeurt in een venster met twee kolommen: links het formulier, rechts het live voorbeeld — de memokaart zoals de student haar ziet (de hele kaart, zoals in een sessie: titel, inhoud en uitleg), of, voor een vraag, Wat de student ziet. Een nieuwe vraag (Vragen toevoegen, in het tabblad Vragen) begint met de keuze van het type (elf formaten, elk met wat het vraagt; “Figuur aanvullen” ontstaat uit een figuur in de les); Type wijzigen opent die keuze opnieuw. De moeilijkheid kies je met drie knoppen: Makkelijk, Gemiddeld, Moeilijk. Bij bewerken staat Verwijderen onderaan het venster. Op een klein scherm neemt het venster het hele scherm in en komt het voorbeeld onder het formulier.
De media van een memokaart zijn een afbeelding, een geluid (een audiobestand, dat de stem van de kaart wordt) of een videolink van YouTube of Vimeo. Maken en nog een toevoegen slaat de kaart op en opent een leeg venster; bij bewerken toont het venster de vragen van de kaart, met Toevoegen en Genereren, en met Opslaan en een vraag toevoegen ga je direct door naar een vraag.
Ja, op het web en op mobiel, in het lichte en in het donkere thema:
Alles blijft aanpasbaar. In de editor van een kaart opent Schema bewerken de bron met een voorbeeld dat meeloopt met het typen; de knoppen Schema en Code in de balk voegen een nieuw schema of codeblok in, en je kiest de taal van een codeblok.
Als Jin kaarten maakt, controleert Jin of elk schema getekend kan worden voordat het wordt geschreven: een schema dat niet getekend kan worden, wordt verwijderd; de tekst van de kaart blijft. Als een schema niet kan worden weergegeven, meldt de kaart dat en blijft de rest van de tekst leesbaar.
Ja. Via het tabblad Memokaarten van een cursus: de knop + → Importeren uit een cursus. Je zoekt de broncursus, vinkt de gewenste kaarten aan, en ze worden gekopieerd naar de huidige cursus.
Het zijn kopieën: als je ze hier bewerkt, verandert het origineel niet.
Hetzelfde menu bevat Importeren uit Anki, met een eigen venster: de twee imports lopen niet meer door elkaar.
Zolang er een taak op de cursus loopt — pagina's lezen, schrijven, samenvatting, kaarten of vragen genereren —, is de knop + uitgeschakeld: beide imports wachten tot de taak klaar is, die de balk onder de tabbladen noemt.
Beide imports openen in een venster. Uit een cursus heeft twee tabbladen: door je cursussen bladeren (een hele cursus, of een paar aangevinkte kaarten) of Kaarten zoeken. Anki verloopt in drie stappen, bovenaan het venster aangegeven: Bestand, Voorbeeld, Resultaat. In het tabblad Vragen opent + → Vraag maken de keuze van het vraagtype; Vragen importeren uit een cursus, onderaan dat venster, neemt op dezelfde manier vragen over.
Er verschijnt een menu met vijf acties, die alleen op de geselecteerde passage worden toegepast:
De eerste drie openen Jin en stellen de vraag over die passage. “Bijbehorende kaarten genereren” opent ook Jin, die de memokaarten van de passage maakt en ze aan die plek in de tekst koppelt. “Kaart maken” opent de kaarteditor, vooraf ingevuld met de passage: de kaart schrijf je met de hand, zonder AI, en ze blijft gekoppeld aan de passage.
Met een klik op een afbeelding in de les kun je Jin vragen die uit te leggen. Zolang er een generatie op de cursus loopt, blijven alleen de acties beschikbaar die niets schrijven.
De herkomst van de cursus, wat die ook is:
.apkg;Als de cursus meerdere bronnen heeft, staat de lijst links — afbeeldingen als miniaturen, die je met één klik vergroot — en verschijnt de gekozen bron ernaast. Als hij alleen afbeeldingen heeft (bijvoorbeeld foto's van een cursus), verschijnt de eerste groot naast de miniaturen: met de pijlen ga je naar de vorige of de volgende, een gekozen miniatuur wordt getoond, en een klik op de afbeelding vergroot hem tot volledig scherm. Op een telefoon open je een bron of miniatuur op volledig scherm door erop te tikken; sluit hem om terug te gaan naar de lijst.
In een gedeelde ruimte worden de bronnen getoond, maar zijn de oorspronkelijke bestanden niet te downloaden: we laten zien waar de cursus vandaan komt, we verspreiden hem niet opnieuw.
Ja, welk vak het ook is. Niets in de app kent de naam van je vak: als je cursus in een pdf, een foto of een paar alinea's past, past hij in kaarten.
Wat per vak verschilt, is de vorm van de kaarten. Wiskunde en natuurkunde vragen om formules, zoals ze in de kaart zijn opgemaakt; biologie en aardrijkskunde om vragen met een afbeelding en punten om te benoemen; talen om kaarten die je kunt beluisteren; geschiedenis en literatuur om gatenteksten die de exacte datum of het exacte woord vragen.
Twaalf openbare pagina's laten het per vak zien, elk op basis van een echt fragment.
Nee, en dat is een bewuste keuze. Memojin biedt geen catalogus met lessen: je zet je eigen documenten neer — de syllabus van je docent, je aantekeningen, een foto van het bord — en de app maakt er kaarten van.
Je herhaalt dus precies de stof waarover je wordt overhoord, en niet de versie van een onbekende.
Via het tabblad Podcast van een cursus, vanaf het abonnement Memo — met Start luister je naar de afleveringen die in je ruimtes zijn gedeeld, zonder er zelf te maken. Het maken gebeurt in twee stappen, die vanzelf op elkaar volgen:
Er zijn meerdere duren beschikbaar — capsule, beknopt, aflevering, en het voorlezen van de les, zoals die geschreven is. Bij elke duur staat of hij met twee stemmen of met één wordt gespeeld. Bij een te korte les zijn de lange duren grijs en vergrendeld; als je er met de muis overheen gaat, zie je waarom.
De aflevering spreekt de taal van de cursus, welke dat ook is. Het maken gaat af van je AI-quotum: het script, daarna de stem, afhankelijk van de duur.
Bovenaan het tabblad toont een tijdlijn in vier stappen — Duur, Script, Stemmen, Luisteren — hoe ver de aflevering is: een afgeronde stap krijgt een vinkje, de lopende stap kleurt blauw, een mislukte stap rood.
Een verplichte transparantievermelding geeft aan dat de aflevering door AI is geschreven. Die kan niet worden verwijderd. Je hoort haar aan het begin van de aflevering, en een regel bovenaan het script herhaalt haar.
Tijdens het luisteren volgt het script de stem: de regel die wordt uitgesproken, licht op in het tabblad Podcast, en een klik op een willekeurige regel laat het luisteren naar die passage springen.
Als het maken mislukt, zeggen het tabblad en de generatiewachtrij dat duidelijk. Mislukt het schrijven van het script: kies een duur en start opnieuw. Mislukt het opnemen van de stemmen: het script blijft bewaard, en je start alleen de audio opnieuw vanuit het scriptscherm — regels die al zijn opgenomen, worden niet opnieuw gemaakt. Bij een technische storing: probeer het later opnieuw of neem contact op met support als die aanhoudt.
Om een aflevering opnieuw te maken, verwijder je eerst de bestaande: “Script verwijderen” als de stemmen het script niet konden opnemen, “Aflevering verwijderen” zodra de aflevering klaar is — ook bij het voorlezen van de les. Het AI-quotum dat ervoor is gebruikt, wordt niet teruggegeven.
Twee synthetische stemmen: een presentatrice en een specialist, voor de formaten met twee stemmen. De capsule, de vertelling en het voorlezen van de les hebben er maar één.
Het zijn dezelfde stemmen in alle talen: de aflevering spreekt de taal van de cursus.
Het script en de toon van de stemmen passen zich aan je leerjaar en je leeftijd aan, zoals ingevuld in je profiel: een scholier en een masterstudent horen niet dezelfde aflevering.
Het maken van een aflevering gaat af van je AI-quotum: het script, daarna de stem, afhankelijk van de duur. Voordat je start, toont elke duur hoeveel die van je maandquotum zal kosten.
Ja: kies in het tabblad Podcast van een cursus Les voorlezen. De stem leest je inhoud zoals die geschreven is — een gedicht, een geschiedenisles — zonder die samen te vatten of te herformuleren. Alleen wat niet letterlijk voor te lezen is, wordt aangepast voor het oor: formules worden in woorden uitgesproken, data en getallen voluit, en het bijschrift van een illustratie wordt aangekondigd. Er is geen script: de stem neemt direct op. Zoals elke aflevering wordt het voorlezen afgeschreven van je AI-quotum, per minuut stem.
Tijdens het luisteren volgt het tabblad Les het voorlezen: de voorgelezen passage wordt gemarkeerd en de pagina scrolt mee. Tik op een alinea om het voorlezen vanaf daar te hervatten. Een vraag? Open Jin: het voorlezen pauzeert en Jin weet naar welke passage je luisterde. Je gaat verder wanneer je wilt met ‘Voorlezen hervatten’. Dat werkt ook vanuit een ruimte.
Het voorlezen van de les is voorlopig beperkt tot vijftien minuten stem: daarboven splits je de cursus op in meerdere delen. De tegel zegt dat al voordat je kiest.
De werkbalk van de Bibliotheek biedt:
De gekozen weergave wordt in je account bewaard: de app en de website nemen dezelfde over. Op een telefoon staan de knoppen Raster en Lijst naast het zoeken; zolang je niets hebt gekozen, opent de app in rasterweergave.
De vakjes van het filter tellen bij elkaar op: een cursus moet aan alles voldoen wat geselecteerd is om te verschijnen. Het filter zoekt in de huidige map en in al haar submappen — vanuit de hoofdmap doorzoekt het de hele Bibliotheek — en de mappen verdwijnen zolang het filter actief is, zodat alleen de cursussen overblijven. Zo vind je het snelst terug wat nog geen kaarten heeft.
Via het actiemenu van de regel — de drie puntjes — of, bij een geopende cursus, via het menu rechtsboven.
Verplaatsen naar… opent de structuur van je mappen; Naam wijzigen verandert de titel. Een verplaatsing wordt geweigerd als de bestemming de grens van 5 niveaus diep zou overschrijden, of als je een map in zichzelf probeert te zetten.
Met de muis kan het ook: sleep een cursus — de regel in lijstweergave, de tegel in rasterweergave — naar een map: die gaat open om hem te ontvangen; laat los om hem erin te zetten. Als je in een map bent, verschijnt tijdens het slepen boven de lijst een balk Neerzetten in, met de hoofdmap en de bovenliggende mappen: laat de regel daar los om hem hogerop te zetten. Laat je hem buiten een doel los, dan blijft hij staan.
Op een telefoon houd je je vinger op een cursus: de tegel komt omhoog. Sleep hem naar een map — het mapje gaat open, of in lijstweergave kleurt de regel — en laat los om hem erin te zetten; Annuleren, onderaan het scherm, zet hem terug waar hij stond. Laat je hem op dezelfde plek los, dan opent het menu van de cursus. Voor een map die niet op het scherm staat, of om een cursus hogerop te zetten, gebruik je Verplaatsen naar….
Een cursus verplaatsen verandert niets aan het geheugen of aan het delen: hij blijft zichtbaar in de ruimtes waaraan hij is toegevoegd.
Een verwijderde cursus verdwijnt uit de Bibliotheek en uit alle ruimtes waarin hij werd gedeeld. De kaarten en vragen gaan mee, samen met hun geheugengeschiedenis. Dat is definitief.
Een verwijderde map neemt haar submappen en de cursussen erin mee.
Het bevestigingsvenster vertelt je telkens wat er gaat verdwijnen. Wil je alleen dat een cursus niet meer zichtbaar is in een ruimte, verwijder hem dan niet: haal hem uit de ruimte, dat is iets heel anders.
Ja. De knop Selecteren in de werkbalk toont de selectievakjes. Onderaan verschijnt dan een balk met het aantal gekozen items en de mogelijke acties: Verplaatsen of Verwijderen.
Als een bewerking halverwege mislukt, vertelt Memojin je hoeveel items er vóór de onderbreking zijn verwerkt — niets blijft in een onduidelijke toestand achter.
Drie wegen, met hetzelfde resultaat:
Je kiest wat je deelt, waar het in de ruimte komt en welke onderdelen erbij komen (de les, de samenvatting, de kaarten, de vragen, de podcasts, de bronnen).
De cursus blijft van jou: hij wordt in de ruimte getoond, niet verplaatst. In de ruimte brengt Openen in de Bibliotheek je terug naar de cursus.
Via het gebruikersmenu → Mijn bestanden. Je ziet er alle geüploade documenten, de datum, de verwerkingsstatus en de cursus waaraan ze gekoppeld zijn.
Daar controleer je ook of een import goed is afgerond, en haal je een document terug dat je niet meer bij de hand hebt.
Elke generatie — les, samenvatting, kaarten, vragen, podcast — komt in een wachtrij die je vanuit de kop kunt zien. Die toont de huidige stap, de voortgang en het resultaat zodra het klaar is.
Je kunt het tabblad sluiten, de computer uitzetten, later terugkomen: het werk gaat door op de server. Een melding laat je weten wanneer het klaar is.
Als een generatie mislukt, zegt de wachtrij dat en kun je opnieuw starten. Een onderbroken generatie verbruikt geen quotum dat ze niet heeft gebruikt.
Wanneer één actie meerdere cursussen start — bijvoorbeeld “één cursus per bestand” —, groepeert de wachtrij ze in één uitklapbaar blok: “3 cursussen in voorbereiding”, daarna “3 cursussen gemaakt”, met een knop om de map te openen.
Waarom zijn alle knoppen grijs? Omdat er een verwerking op deze cursus loopt: pagina's lezen, de les schrijven, samenvatting, kaarten of vragen genereren. Zolang die duurt, zijn alle schrijfacties op de hele cursus tijdelijk uitgeschakeld — genereren, schrijven, een kaart maken, bewerken of verwijderen, de volgorde wijzigen, importeren, de taal wijzigen. Twee gelijktijdige schrijfacties op dezelfde stof geven een conflict: een van beide zou zonder waarschuwing verloren gaan.
Drie signalen laten het zien:
Lezen blijft wel mogelijk: je kunt de tabbladen bekijken, filteren, zoeken, de stem van een kaart beluisteren, een sessie starten. En een bewerkingsvenster dat al open was toen de vergrendeling inging, slaat wel gewoon op — wat je aan het invoeren bent, gaat nooit verloren.
Een podcast of het inspreken van kaarten blokkeert niets. Ze raken de tekst niet aan en duren lang — een aflevering duurt tot een kwartier: alleen hun eigen tegel komt in beweging, en de rest van de cursus blijft bewerkbaar.
Ja, maar op verzoek: het automatisch maken is verwijderd. Via het tabblad Memokaarten of Vragen van een cursus maakt de optie Stemmen genereren in het menu + de audio van de kaarten die er nog geen hebben — met de synthetische stem, of met de gekloonde stem van een docent die die aan de cursus heeft gekoppeld. Elke kaart wordt in haar eigen taal voorgelezen — Frans, Engels, Duits, Spaans of Italiaans — door de synthetische stem van die taal. Kaarten in het Portugees, Nederlands, Pools en Roemeens hebben geen synthetische stem.
Op een kaart kies je met het blok Stem van de kaart wat de sessies voorlezen. Synthetische stem: de computerstem — Stem genereren maakt hem, Opnieuw genereren maakt hem opnieuw. Mijn stem: je eigen opname — Mijn stem opnemen met de microfoon of Bestand importeren voor audio; die wordt de stem van de kaart zodra ze is geüpload (dit heeft niets te maken met de gekloonde stem van een docent). Geen: de kaart wordt niet voorgelezen, en er wordt niets verwijderd. Elke modus toont alleen zijn eigen knoppen; een uitgeschakelde knop zegt direct eronder waarom.
Tijdens een sessie zet een knop het voorlezen op elk moment uit of weer aan.
Bij een cursus die van jou is, biedt het menu + in het tabblad Memokaarten en in het tabblad Vragen de optie Stemmen genereren zolang er minstens één kaart zonder stem is.
Dit maken is in bèta: het gaat niet af van je AI-quotum. Het komt in de generatiewachtrij, waar het eerst “In de wachtrij — andere taken gaan voor” kan tonen, en daarna kaart voor kaart vordert (“Stemmen: n van N”). De luidspreker verschijnt gaandeweg op elke kaart, zonder dat je de pagina opnieuw hoeft te laden.
Elke kaart wordt in haar eigen taal voorgelezen (Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans): de synthetische stem verandert met de taal van de kaart. Kaarten in het Portugees, Nederlands, Pools en Roemeens hebben geen synthetische stem.
Ja, als de kaart er al een had: het bewerken van de inhoud, het antwoord, de uitleg of de opties van een ingesproken kaart maakt de stem automatisch opnieuw, zodra de wachtrij het toelaat — het opnieuw genereren wacht achter een lopende reeks op hetzelfde account.
Een kaart die nog geen stem had, blijft na het bewerken stil — er wordt niets gemaakt zolang je Stemmen genereren in het menu + niet gebruikt.
Ze toont je les als een weerspiegeling van je geheugen: de koppen, de begrippen eronder, en bij elk begrip wat je ervan onthoudt (geleerd, te herhalen of nog niet gezien). Je hoeft niets te doen: de kaart tekent zichzelf op basis van de begrippen van je memokaarten, en verschijnt zodra de cursus die heeft. Bij het openen wordt ze vanaf de wortel getekend: de takken groeien, daarna verschijnen de begrippen.
Sleep de kaart om je erover te verplaatsen. Om te zoomen knijp je, gebruik je Ctrl (of ⌘) + scrollwiel, of de knoppen + en −. Opnieuw centreren brengt de hele kaart weer in beeld, en de knop voor volledig scherm vergroot haar tot het hele scherm.
Een klik op een begrip zet het in het midden en licht het pad naar de wortel op; de rest vervaagt. Esc, of een klik in een lege ruimte, toont weer de hele kaart. Het label “N kaarten” van een begrip opent de memokaarten ervan. Ga met de muis over een begrip: de begrippen ernaast en de verbindingen ertussen lichten op.
Van veraf, als je uitzoomt, worden de begrippen eenvoudige bolletjes in de kleur van je geheugen: je ziet in één oogopslag wat vastzit en wat wankelt. De kaart van een cursus is altijd volledig, hoeveel begrippen hij ook heeft.
Groen: je beheerst het. Rood: te herhalen. Grijs: je hebt dit begrip nog niet genoeg geoefend om er iets over te kunnen zeggen. Het is geen nul.
Als je terugkomt van een sessie, krijgen de begrippen waarvan de status is veranderd hun nieuwe kleur met een korte puls. Van veraf zijn de begrippen alleen nog bolletjes in die kleuren; de ruimtes en de cursussen houden hun naam.
Nee, en dat is bewust: de begrippenkaart is geen apart document, ze weerspiegelt je begrippen en de memokaarten die eraan gekoppeld zijn. Om haar te laten veranderen, werk je aan de stof: wijzig de naam van een begrip of verwijder het, of verplaats een memokaart naar een ander begrip, via het tabblad ‘Memokaarten’. De begrippenkaart volgt vanzelf de volgende keer dat je haar opent, zonder knop en zonder opnieuw opbouwen.
Memojin gebruikt FSRS (Free Spaced Repetition Scheduler), een algoritme voor gespreide herhaling dat je geheugen kaart per kaart modelleert.
Bij elk antwoord werkt het twee waarden voor die kaart bij:
Daaruit berekent het de datum waarop je op het punt staat het te vergeten — het beste moment om de kaart te herhalen: laat genoeg om de inspanning te laten tellen, vroeg genoeg om niet opnieuw bij nul te beginnen.
Jij hoeft niets te plannen. Jij antwoordt, Memojin zorgt voor de planning.
De oude engine gebruikte vaste intervallen, voor iedereen dezelfde: goed, dan werd de wachttijd vermenigvuldigd; fout, dan begon je weer bij het begin.
FSRS leert juist van je antwoorden. Het houdt per kaart een geheugenstatus bij, schat op elk moment de kans dat je het nog weet, en plant de herhaling op het moment dat die kans te laag wordt. Twee zichtbare gevolgen:
Dat maakt ook de voorspelling voor de grote dag mogelijk en het verdelen van de tijd over meerdere deadlines.
Twee activiteiten die elkaar aanvullen:
Herhalen werkt met de memokaarten. De kaart verschijnt, je probeert het je te herinneren en daarna beoordeel je jezelf: Niet begrepen, Te herhalen, Begrepen. Zo bouw je je geheugen op en wordt je herhaalschema bijgewerkt.
Oefenen werkt met de vragen. Je antwoordt echt, en je antwoord wordt nagekeken — goed of fout, zonder zelfbeoordeling. Het nakijken gebeurt op de server: de correctie wordt nooit vooraf naar de browser gestuurd.
Beide dragen bij aan je voortgang, maar alleen het herhalen bepaalt wanneer de kaarten terugkomen.
Dit zijn de drie mogelijke antwoorden bij het herhalen, en ze zijn geen cijfer:
Antwoord eerlijk: daar heb je zelf direct baat bij. Als je ‘begrepen’ kiest om sneller klaar te zijn, schuif je een kaart die je niet kent naar later, en op de dag van het examen mis je hem.
Dit zijn de vijf statussen van een kaart, afgeleid van je geheugen voor die kaart:
Een kaart kan ook weer zakken: dat is normaal, en precies dat is wat het systeem moet opvangen.
Het deel van je kaarten dat verankerd is: de stevige en beheerste kaarten, ten opzichte van het totaal binnen het bereik.
De voortgang verandert dus niet de eerste keer dat je een kaart ziet: een kaart één keer zien verankert hem niet. Ze stijgt wanneer je geheugen op lange termijn standhoudt.
Drie metingen op dezelfde basis — alle kaarten binnen het bereik: Dekking beantwoordt ‘wat ben ik tegengekomen?’, Geheugen ‘wat zou ik me vandaag herinneren?’, Voortgang ‘wat zit er blijvend in?’. Voortgang daalt niet vanzelf; Geheugen wel: als Geheugen onder Voortgang zakt, begint wat je geleerd hebt te vervagen.
Geheugen is het deel van de memokaarten binnen het bereik dat je je vandaag zult herinneren, volgens FSRS. Voor elke kaart schat het model de kans dat je hem nu nog weet; die kansen worden opgeteld en gedeeld door het aantal kaarten binnen het bereik. Een kaart die je nog nooit hebt bestudeerd, telt als nul: Geheugen kan dus nooit hoger zijn dan wat je hebt gezien. Het daalt vanzelf met de tijd en stijgt weer bij elke herhaling. Het woord en de kleur ernaast beoordelen wat je hebt gezien: ‘Zit goed’ (paars) als je het meeste onthoudt en minstens de helft vastzit – over meerdere dagen herhaald –, ‘Te versterken’ (oranje) als het wegglijdt of nog gloednieuw is, ‘Kwetsbaar’ (rood) als het afhaakt.
Het deel van je kaarten dat je al hebt gezien: de kaarten die je minstens één keer hebt herhaald, ten opzichte van alle kaarten binnen het bereik (‘12% gezien’).
Dit is de nuttigste meting aan het begin van je voorbereiding: ze beantwoordt de vraag ‘heb ik alle leerstof al eens doorgenomen?’.
Twee metingen, overal dezelfde: ‘gezien’ beantwoordt ‘wat ben ik tegengekomen?’, geheugen ‘wat zou ik me vandaag herinneren?’. Geheugen is nooit hoger dan wat je hebt gezien: een kaart die je nooit hebt gezien, telt in beide als nul.
Niet te verwarren met ‘Les in kaarten’, op de pagina van een cursus: het deel van de lestekst dat memokaarten behandelen.
MemoBoost is je sessie van de dag. Die op Home doorloopt al je ruimtes achter elkaar, in de volgorde van de lijst: het is de som van de MemoBoosts van je ruimtes. Elke ruimte heeft de hare — de knop Starten op haar regel op Home, de MemoBoost-knop op haar pagina, of de agenda — en Herhalen bij een cursus, binnen zijn ruimte, start de MemoBoost van die ruimte alleen voor die cursus als hij vandaag kaarten heeft. Je herkent hem overal aan de raket.
Voor elke MemoBoost is er maar één sessie per dag: opnieuw starten hervat hem waar je was gebleven (de knop wordt MemoBoost hervatten). Bij elke hervatting wordt de sessie opnieuw samengesteld: de kaarten die je al hebt beantwoord blijven meetellen, daarna komen de kaarten die het plan nu voorlegt. De teller begint dus bij het aangekondigde aantal kaarten, en een kaart die je in een ruimte beantwoordt, verlaagt het totaal op Home met evenveel.
Het aantal kaarten zie je voordat je begint: het zijn de kaarten die de sessie voorlegt binnen de tijd die je hebt. Kaarten die aan de beurt zijn maar in geen enkele van je ruimtes staan, tellen niet mee in het plan — die herhaal je vanuit hun cursus. Nog 20 kaarten herhalen, voorgesteld door Jin, blijft een aparte sessie.
Verschillende wegen leiden naar dezelfde plek:
Voordat je begint, toont Memojin altijd het aantal kaarten en de geschatte duur. Er start niets zonder dat je weet wat je te wachten staat.
Ja. Een keuzemenu biedt verschillende tijdsduren aan, en het aantal kaarten of vragen past zich automatisch aan elke duur aan.
Als alle beschikbare kaarten al in de gekozen duur passen, meldt het scherm dat: een langere duur kiezen zou niets toevoegen.
Ja, met filters, voordat je start:
Bij herhalen: alle, te herhalen, nooit bekeken, nog niet beheerst, niet begrepen, begrepen.
Bij oefenen: alle, mislukt, nooit geprobeerd, geslaagd.
Dat is handig om gericht in te halen — ‘alleen wat ik fout had’ — maar het is niet de normale modus: laat dagelijks je geheugen kiezen, daar is het voor gemaakt.
In een cursus van een ruimte worden alleen de filters aangeboden die kaarten bevatten; als er niets te kiezen valt, verdwijnt de rij met filters.
Ja, vóór het starten wordt de optie Schudden aangeboden, zodra de sessie minstens twee kaarten telt. Die zet de kaarten of vragen in een willekeurige volgorde.
Dat is aan te raden als je een cursus goed kent: na een tijdje onthoud je de volgorde van de kaarten in plaats van de kaarten zelf.
Als je een lopende sessie sluit, geeft een venster Je kunt hier stoppen een overzicht: het aantal bekeken kaarten op het totaal, het verloop van de sessie en de kaart waar je verdergaat (‘Je gaat verder bij kaart 5.’); als de sessie meerdere ruimtes beslaat, één regel per ruimte — voltooid, verder bij kaart N, of uitgesteld. Hervatten brengt je terug in de sessie, Stoppen sluit de sessie. Een examensimulatie wordt daarentegen geannuleerd als je die verlaat.
Er gaat niets verloren. De sessie krijgt de status ‘begonnen’ en wordt je de volgende keer aangeboden om te hervatten. Ze behoudt haar startdatum, het aantal al gedane kaarten en je tussentijdse resultaten.
Je kunt haar hervatten, of verwijderen als je er niets meer aan hebt. De antwoorden die je al hebt gegeven, blijven staan: die hebben je geheugen al bijgewerkt.
Het eindscherm vat samen:
Daarna kun je de details per vraag openen: jouw antwoord, het goede antwoord en de bestede tijd. De volledige geschiedenis van je sessies blijft beschikbaar.
Links een verticale strook: één tegel per kaart, in de volgorde van de sessie — groen, oranje of rood zodra de kaart beoordeeld is, in de kleur van de sessie voor de huidige kaart. Bovenaan de ruimte en de cursus waar de kaart vandaan komt, de teller, de diamodus, het voorlezen en een (?) met de sneltoetsen (1, 2, 3 om een memokaart te beoordelen, Enter om te controleren). Rechts de uitleg bij de kaart (zodra het antwoord van een memokaart verschijnt, na je antwoord bij een vraag), daarna, na een vraag, wat je antwoord in je geheugen heeft veranderd — het bereikte niveau en wanneer de kaart terugkomt — en de knop om een probleem te melden. In testmodus wordt niets opgeslagen en dat staat ook op het scherm. Op een smal scherm wordt de strook een balk bovenaan en schuift het blok rechts onder de kaart.
Ja. Bovenaan de kaart opent het potlood de kaart om haar te corrigeren: de wijziging geldt in je bibliotheek en in alle ruimtes waarin de kaart staat, en je geheugenstatus blijft behouden. Het potlood verschijnt alleen op je eigen kaarten: een kaart die je docent heeft gedeeld, kun je niet bewerken, maar je kunt er wel een notitie aan toevoegen.
Mijn notities draait de kaart om: schrijf er je eigen formulering, een ezelsbruggetje of een voorbeeld op (maximaal 280 tekens). Je notitie verandert de kaart niet, alleen jij ziet haar en ze wacht op je bij elke herhaling. Een klein bolletje geeft aan welke kaarten er een hebben: hetzelfde pictogram, bovenaan de kaart, opent haar weer.
Ja. Je hebt maar één geheugen. Een kaart heeft één enkele geheugenstatus, waar je hem ook herhaalt: vanuit een cursus, vanuit een ruimte, vanuit MemoBoost, op het web of op mobiel.
Als je een kaart herhaalt in de ruimte van je groep, gaat diezelfde kaart dus ook vooruit in je eigen voorbereiding, zonder dubbel werk.
Daarom krijg je een kaart ook maar één keer per dag, zelfs als hij bij twee deadlines hoort die elkaar overlappen.
Die opent de exacte definitie van dat getal: wat het telt, vanaf welke drempel het verschijnt en wat het niet zegt. Zo is ‘Voorspeld geheugen’ het deel van de kaarten dat je over 30 dagen zult weten volgens het geheugenmodel — een kaart die nooit is gezien, telt als nul; ‘Verbroken ritme’ betekent dat minder dan twee derde van de actieve studenten van vorige week deze week heeft herhaald.
De (?) opent met een klik of een tik, nooit bij aanwijzen, en staat overal waar een getal uitleg nodig heeft: dashboard, studentenpagina, groepen, Monitoring van een ruimte, kaart van het geheugen, AI-quotum — op het web en op mobiel.
Dat zijn de kaarten waarvan de door FSRS berekende terugkeerdatum is aangebroken — de kaarten die je op het punt staat te vergeten — aangevuld met, afhankelijk van je dagplan, een paar nieuwe kaarten om te ontdekken.
Het aantal verandert vanzelf van dag tot dag: het hangt af van wat je de vorige dagen hebt gedaan, en van hoe je antwoorden elke kaart hebben gespreid.
Een aantal van nul betekent niet dat je niets te doen hebt: het betekent dat er vandaag niets aan het vervagen is.
Ja, een werkritme in blokken, met pauzes. Het helpt je een sessie vol te houden zonder af te dwalen, en je studietijd van vandaag telt de tijd die je aan het beantwoorden van kaarten besteedt, niet de timer.
Het is een hulpmiddel, nooit een verplichting: er wordt niets onderbroken als je over de tijd gaat, en je hoeft het niet te gebruiken.
Ja, als de kaarten van audio zijn voorzien. Het voorlezen start zodra de kaart verschijnt, en met een knop zet je het tijdens de sessie op elk moment uit of weer aan.
Dat is vooral handig bij talen, en om al wandelend te herhalen.
Ja. Als een vraag aan een memokaart gekoppeld is, kun je met een knop het scherm omdraaien om het begrip opnieuw te lezen en daarna terug te gaan naar de vraag.
Dat is bedoeld voor het moment dat je vastloopt: in plaats van te falen zonder iets te leren, lees je het begrip opnieuw bij de bron.
Je studietijd is de tijd die je besteedt aan het beantwoorden van memokaarten en vragen, in al je sessies — MemoBoost, herhalen, oefenen, simulatie — verdeeld over memokaarten en vragen. Per kaart is het de tijd vanaf de vorige kaart (of vanaf het openen van de sessie) tot je antwoord, met een maximum van 60 seconden: een kaart die openblijft terwijl je iets anders doet, blaast de telling niet op. Een sessie openen zonder te antwoorden, door de app navigeren, naar een podcast luisteren of een les lezen telt niet mee.
Op Home toont de balk van je dag (in Je sessie van vandaag) in groen de tijd die je al hebt gedaan, in blauw de geplande tijd en daarna de vrije tijd, op schaal van je beschikbaarheid van vandaag. Je kunt de beschikbare tijd van vandaag aanpassen zonder je gebruikelijke beschikbaarheid te wijzigen: de aanpassing geldt alleen voor vandaag.
Dat is het deel van de kaarten van de ruimte dat je over 30 dagen nog zult weten, volgens het geheugenmodel, als je ze tot dan niet herhaalt; een kaart die je nooit hebt gezien, telt als nul. Memojin gebruikt FSRS, waarvan de parameters zich aan elke persoon aanpassen op basis van diens antwoorden.
Het is een projectie, geen meting — het woord ‘voorspelde’ staat er om je daaraan te herinneren. De echte meting komt van een koude test: een sessie zonder voorafgaande herhaling, waarin je ziet wat er echt is blijven hangen.
Het getal ontbreekt alleen als de ruimte geen kaarten heeft. Zolang er nog niets is bestudeerd, is het 0%: dat is wat je vandaag zou weten.
Een begrip is een idee uit een cursus — wat je moet weten, in een paar woorden. Je hoeft niets te doen om ze te krijgen: zodra er kaarten worden gemaakt — gegenereerd door AI, met de hand toegevoegd of geïmporteerd —, deelt Memojin de cursus op de achtergrond op in begrippen en koppelt elke kaart eraan, een à twee minuten later. Het is gratis: er worden geen credits afgeschreven. De vragen bij een memokaart krijgen de begrippen van hun kaart.
Je ziet de begrippen in het tabblad Memokaarten: elk begrip vormt daar een blok met zijn kaarten, en met de keuzelijst Begrippen in de filterbalk kun je er een of meer tonen. Het tabblad Vragen is op dezelfde manier ingedeeld: elke vraag staat onder haar hoofdbegrip. Een kaart die nog niet gekoppeld is, staat onder ‘Zonder begrip’ zolang de koppeling bezig is; in de tussentijd meldt het tabblad: ‘Jin ordent je kaarten per begrip…’. De auteur van de cursus kan van een begrip de naam wijzigen of het verwijderen via het menu ⋯ in de kop ervan; de kaarten van een verwijderd begrip worden over de andere verdeeld. Ook kan de auteur een kaart verplaatsen naar een ander begrip: Verplaatsen naar een begrip… in het menu ⋮ van de kaart, of de verplaatsknop in de selectiebalk voor meerdere kaarten tegelijk; op mobiel lang op de kaart drukken. Wie ‘Zonder begrip’ kiest, laat de kaart daar voorgoed staan, buiten elk begrip. Een verplaatste memokaart neemt haar vragen mee, en de automatische indeling komt niet meer op die keuze terug.
Op dit niveau leest Memojin je geheugen: elke nacht wordt je beheersing van elk begrip gemeten op basis van je herhalingen van de kaarten ervan. Het resultaat zie je in Kaart van mijn geheugen, begrip per begrip en cursus per cursus, met drie duidelijk verschillende statussen: Stevig, Te herhalen, of Nog niet genoeg gezien zolang er nog geen meting is.
Een begrip is geen kaart: een kaart stelt een vraag, een begrip benoemt wat die vragen toetsen.
Omdat de meting nog niet bestaat, en Memojin liever niets zegt dan iets verkeerds.
Er zijn minstens 5 herhalingen nodig op de kaarten van een begrip — alle kaarten samen — voordat een beheersing wordt berekend en getoond. Onder de vijf herhalingen heeft het model te weinig waarnemingen om het begrip te beoordelen: het begrip blijft dan grijs op je kaart in plaats van een onbetrouwbaar cijfer te tonen.
Zo breng je de meting op gang: op je kaart opent de badge ‘4 kaarten’ van het begrip de memokaarten ervan; start van daaruit een sessie met alleen die kaarten — die telt als elke andere herhaling. De berekening gebeurt elke nacht — de beheersing verschijnt dus de dag na je vijfde herhaling, niet binnen een minuut.
Het is de kaart van alles wat je herhaalt, in twee weergaven, net als in een ruimte.
Kaart (de weergave die opent): dezelfde als de weergave Kaart van een ruimte, met een zone per herhalingsruimte en een bel per cursus. Ze ligt op de achtergrond: je sleept haar om je te verplaatsen en zoomt door te knijpen, met Ctrl + scrollwiel of met de knoppen + en −; ze opent gecentreerd en de legenda past op één regel eronder. De grootte geeft het aantal kaarten aan, de kleur je geheugen van vandaag (Houdt stand, Te versterken, Kwetsbaar; gestippeld: niet begonnen), het getal in het midden het deel van de geleerde kaarten. Tik op een bel om de cursus te herhalen, te openen of er met Jin over te praten. Waar begin je stelt drie cursussen uit dezelfde ruimte voor, te beginnen met de kwetsbaarste, en In deze volgorde herhalen zet ze achter elkaar in één sessie.
Begrippenkaart: dezelfde als het tabblad Begrippenkaart van een ruimte, voor al je begrippen. Mijn geheugen in het midden, je ruimtes eromheen, daarna hun cursussen, hun takken en hun begrippen; de badge ‘4 kaarten’ van een begrip opent de memokaarten ervan. Je verkent haar op dezelfde manier: slepen om je te verplaatsen, zoomen, klikken op een begrip om het in het midden te zetten, Esc om terug te gaan, Opnieuw centreren om alles in beeld te brengen. Boven de 300 begrippen opent elke cursus ingeklapt (‘▸ N begrippen’): met een klik klap je hem uit, met ‘− Inklappen’ weer in.
Een cursus die in meerdere ruimtes staat, verschijnt maar één keer (eerst in je persoonlijke ruimte); gearchiveerde ruimtes staan er niet op. Je opent de kaart vanaf Home, met Mijn kaart bekijken.
Dat is de pagina die laat zien hoe Jin je geheugen volgt, kaart per kaart. Open haar vanuit Kaart van mijn geheugen, met de knop Het brein van Jin. Ze heeft vijf weergaven:
De pagina kost geen credits.
Ze brengt alles samen wat een ruimte bevat: de ruimte als wortel, de cursussen direct daaronder, daarna hun takken en hun begrippen, gekleurd naar geheugen. Je verkent haar zoals die van een cursus: je sleept, je zoomt, een klik op een begrip zet het in het midden en licht het pad ernaartoe op, Esc gaat terug. De badge ‘N kaarten’ van een begrip opent de memokaarten ervan en bereidt een sessie voor met alleen die kaarten; ‘Hele cursus’ breidt de sessie uit tot de hele cursus.
Tot 300 begrippen opent alles uitgeklapt. Daarboven opent elke cursus ingeklapt: hij krijgt zijn geheugenkleur en meldt ‘▸ N begrippen’. Met een klik open je hem: hij klapt uit en zijn buren schuiven opzij om plaats te maken. ‘− Inklappen’ sluit hem weer.
Een docent die de ruimte begeleidt, krijgt er een weergavekeuze bij: het eigen geheugen, de gezamenlijke beheersing van de studenten, of een gekozen student. In de gezamenlijke weergave zegt een grijs begrip altijd waarom: geen zichtbare student, te weinig antwoorden, of een berekening die nog loopt. Drie redenen, drie verschillende reacties.
Een ruimte is de plek waar je werkt. Ze brengt drie dingen samen die Memojin vroeger gescheiden hield:
Een ruimte kan strikt persoonlijk zijn. Dat blijft ze zolang je er niemand voor uitnodigt.
Het is ook de eenheid waartussen het dagplan kiest: de tijd van je dag wordt over je ruimtes verdeeld, afhankelijk van hoe dringend hun deadlines zijn.
Drie families, herkenbaar aan de kopregel van hun kaart:
Een privéruimte wordt gedeeld zodra je er iemand voor uitnodigt. De tabbladen Mijn ruimtes en Begeleid scheiden de ruimtes die je zelf leidt van de ruimtes die iemand voor jou begeleidt.
De kaart van een ruimte lees je in één oogopslag: de ring rond het pictogram is je Voortgang, het grote getal rechts je Geheugen (de paarse, oranje of rode stip beoordeelt wat je al hebt gezien), en de onderste rij telt wat er nieuw is, ongelezen en nog te beheersen. Herhalen — bij aanwijzen op het web, altijd zichtbaar op mobiel — start de sessie van vandaag voor die ruimte zonder de lijst te verlaten.
Elke kaart vat je ruimte in één oogopslag samen. De buitenste ring toont je Voortgang (de verankerde kaarten), de binnenste ring je Geheugen, met het getal in het midden; de kleur ervan beoordeelt wat je al hebt gezien (paars als je het goed onthoudt, oranje en dan rood als het vervaagt). De tegels zeggen wat de ruimte bevat: cursussen, memokaarten, podcasts — of je ongelezen berichten. De strook ‘Je doel’ tekent je traject: de curve van je geheugen tot vandaag, en daarna in groene streepjes waar die uitkomt op de dag van je volgende deadline als je Jin volgt (in oranje stippels: wat ervan zou worden als je stopte). Zonder deadline nodigt de kaart je uit een datum vast te leggen. Onderaan het laatste nieuws (nieuwe cursussen, berichten, je plek in de groep of je laatste sessie) en, als je dagplan tijd voor deze ruimte inplant, een knop ‘▶ N min’ die de sessie start zonder de lijst te verlaten. ‘Up-to-date’ betekent dat er vandaag niets te herhalen is. Een docent ziet er in plaats daarvan de beheersing van de groep en het aantal studenten.
Dat is de herhalingsruimte die Memojin je standaard geeft, alleen voor jou: ze heet Mijn herhalingen. Je kunt de naam, de kleur en het pictogram wijzigen, maar je kunt haar niet delen, archiveren of verwijderen.
Je cursussen staan in de Bibliotheek; hier herhaal je ze. Een lege ruimte meldt dat: klik op Cursussen toevoegen om in je Bibliotheek de cursussen en mappen aan te vinken die erin moeten komen. Aan het eind van een import zet Toevoegen aan Mijn herhalingen de nieuwe cursus er met één klik in — of kies Een andere ruimte kiezen. Er komt niets vanzelf in.
Het is je vaste uitvalsbasis: wat je herhaalt zonder een aparte ruimte te hebben opgezet, krijgt hier een plek, en je persoonlijke deadlines kun je hier instellen.
Via Mijn ruimtes → Ruimte maken, of vanaf Home als je er nog geen hebt. Het maken gaat in drie stappen, en je kunt naar elke stap terug door op het bolletje ervan te tikken:
Alles blijft daarna aanpasbaar, vanuit de ruimte.
Het aantal ruimtes dat je maakt, hangt af van je abonnement — het gratis abonnement Start bevat er drie, Memo tien, Max en de abonnementen voor docenten onbeperkt. De geldende limiet staat op de prijzenpagina en in het scherm om een ruimte te maken.
Lid worden van een ruimte is daarentegen onbeperkt en gratis: je kunt worden uitgenodigd in zoveel ruimtes van vrienden of docenten als je wilt, welk abonnement je ook hebt.
Voor een student — eigenaar van de ruimte of uitgenodigd — opent de ruimte op het Bord, zonder tabbladen om door te bladeren. Bovenaan schakel je van het Bord naar de Tijdlijn (ingedeeld per map, waarbij elke map openklapt tot zijn cursussen: gedane herhalingen, geplande herhalingen tot aan de deadline; bovenaan de belasting per dag voor de komende zeven dagen — de balk van vandaag toont in oranje de achterstallige kaarten die je nog moet inhalen; voor elke map en elke cursus de geschatte tijd over die zeven dagen) of naar de Kaart (op de achtergrond van de ruimte: je sleept haar om je te verplaatsen en zoomt door te knijpen, met Ctrl + scrollwiel of met de knoppen + en −; ze opent gecentreerd op je cursussen en groeit met ze mee; een zone per map, een bel per cursus — de grootte geeft het aantal kaarten aan, de kleur je geheugen vandaag, het percentage in het midden het deel van de geleerde kaarten; onder de bel ‘76 kaarten · Geheugen: Kwetsbaar’ en, bij de laatst herhaalde cursus, ‘Vandaag herhaald’ — en Waar begin je: vanaf twee cursussen de drie waarmee Jin voorstelt te beginnen, genummerd op de kaart en met één knop te herhalen; een klik op een bel opent de details ervan in plaats van Waar begin je — Herhalen ▾ (memokaarten, vragen of beide, zoals in Cursussen van de ruimte), Cursus openen, Aan Jin vragen; onderaan past De kaart lezen op één regel: de kleuren van het geheugen, het geleerde percentage, de grootte van de bellen en de volgorde van Jin); notities, podcasts, cursussen, deadlines, spellen en leden openen in een paneel aan de zijkant, terwijl Jin zichtbaar blijft. De tabbladen hieronder zijn die van de eigenaar van een begeleide ruimte; afhankelijk van het soort ruimte en je rol zie je ze allemaal of een deel ervan:
Vanuit het Bord van de ruimte — Cursus toevoegen, bovenaan het blok Cursussen (Cursus delen in de Monitoring van een groep) —, vanuit Cursussen in de ruimte → Cursus toevoegen, of vanuit de Bibliotheek → actiemenu → Aan een ruimte toevoegen.
Het venster stelt drie vragen:
De cursus wordt niet verplaatst: hij blijft in de Bibliotheek, en de ruimte geeft er toegang toe.
Als je een map aanvinkt in plaats van een cursus, maak je een levende koppeling: alles wat je morgen in die map zet, komt automatisch in de ruimte, zonder dat je er nog naar hoeft om te kijken.
Dat is de juiste methode als een vak in de loop van de weken groeit: je koppelt de map één keer en zet er daarna gewoon je nieuwe cursussen in.
Een gekoppelde map die nog leeg is, wordt in de ruimte als zodanig aangegeven — dat is geen storing, het is een map die op zijn eerste cursus wacht.
Ja, met Kaarten kiezen bij een cursus van de ruimte. Je vinkt de kaarten uit die hier niet thuishoren — een oefening buiten de leerstof, een te geavanceerde kaart.
Let op: dit is geen persoonlijk filter. Een uitgevinkte kaart verdwijnt uit de wachtrij van alle leden van deze ruimte. Als je een memokaart uitvinkt, vallen ook de vragen weg die ervan afhangen.
De uitsluiting geldt per ruimte: de kaart blijft gewoon bestaan in je cursussen en in je andere ruimtes.
Het blok Cursussen van de ruimte op het Bord orden je net als de Bibliotheek: de mappen klappen ter plekke open; met de + maak je een map, en met het menu ⋮ van een map kun je die bewerken, er een submap in maken, verplaatsen of verwijderen. Om een cursus of map te ordenen, sleep je hem aan zijn greep ⠿ naar een map, of naar de strook ‘Neerzetten in de hoofdmap van de ruimte’ die tijdens het slepen verschijnt.
Goed om te weten: de mappen van de ruimte zijn een indeling, geen opslag. Als je een map van een ruimte verwijdert, verwijder je alleen indelingskoppelingen — de cursussen zelf blijven bij hun auteur.
In een ruimte hebben mappen geen weergave om te kiezen: ze krijgen allemaal dezelfde kleur, die van de app — de kleur van de ruimte is voorbehouden aan het pictogram.
Elke cursus in de lijst heeft zijn twee ringen, Voortgang en Geheugen, voor de memokaarten die de ruimte deelt: dat zijn de jouwe. In een begeleide ruimte ziet de docent er één ring: de gemiddelde voortgang van de leden — nooit hun geheugen, dat persoonlijk blijft — en geen ring bij individuele begeleiding, waar de pagina van de student alles toont, op naam. De acties van een regel (kaarten kiezen, wat er gedeeld wordt, verplaatsen naar een map of naar de hoofdmap, verwijderen uit de ruimte) staan in het menu … ervan. Een cursus verplaatsen verandert niets aan de gedeelde onderdelen of de uitgesloten kaarten: het is een ordening, geen verwijdering gevolgd door een toevoeging. Een cursus die via een gekoppelde map is binnengekomen, volgt zijn map: dan is het de map die wordt verplaatst.
Een referentiedocument dat je in een ruimte zet om het bij de hand te hebben: een bestand (PDF, Word, PowerPoint, tekst of afbeelding), een YouTube-video (alleen de link wordt bewaard), audio — geüpload of ter plekke opgenomen — of een link.
Materiaal is geen cursus: het heeft geen kaarten, geen voortgang en geen sessie. Je raadpleegt het, meer niet.
Zo voeg je materiaal toe op het web: Materiaal toevoegen, bovenaan het blok Cursussen op het Bord, of vanuit Cursussen in de ruimte — als je rol dat toestaat. Het materiaal verschijnt daarna op het Bord, onder de cursussen, als tegels: het soort, het aantal pagina's van een pdf, de datum van toevoegen en, als dat bekend is, wie het heeft toegevoegd; met een klik open je het bestand of de link.
Materiaal verwijder je via Beheren, bovenaan het blok Cursussen op het Bord — de prullenbak aan het eind van de regel —, met een bevestiging, als je rol dat toestaat. Een verwijderd bestand blijft in je documenten (Mijn bestanden): het wordt niet gewist. Een link wordt alleen uit deze ruimte verwijderd.
Verwijderen uit de ruimte: de cursus is niet langer zichtbaar voor de leden. Hij blijft intact in de Bibliotheek van de auteur, met zijn kaarten en zijn geschiedenis.
Verwijderen: de cursus verdwijnt overal, definitief, met zijn kaarten.
Als een cursus die je uit de ruimte haalt deel uitmaakte van de leerstof van een deadline, waarschuwt Memojin je: hiermee verdwijnt hij ook uit die leerstof.
Van hun auteur, altijd. Een gedeelde cursus wordt in de ruimte getoond, nooit overgedragen.
Gevolgen:
Vanuit de ruimte, met de actie Uitnodigen. Op drie manieren:
Openstaande uitnodigingen blijven zichtbaar in de ruimte zolang ze niet zijn geaccepteerd.
Dat hangt af van de ruimte.
Met vrienden:
In een begeleide ruimte:
De beheerder wijzigt de rol van een lid via het tabblad Leden.
In de Instellingen van de ruimte. Daar vind je eerst de identiteit ervan — naam, beschrijving, kleur, pictogram — en daarna de instellingen voor het samenwerken, gegroepeerd in vier families: wie ziet wie, spellen, uitwisseling, Jin.
Met drie voorinstellingen ben je snel klaar:
Zodra je een instelling wijzigt, gaat de ruimte naar ‘op maat’ en zie je hoeveel instellingen afwijken van de voorinstelling.
Elke optie zegt wat ze openzet en wat ze afsluit:
Een voorbeeld rechts laat live zien wat een lid ziet na elke wijziging.
De ruimte heeft een chat: berichten, emoji's, en een vermelding van @Jin om Jin in het bijzijn van iedereen een vraag te stellen.
Je kunt er ook een privébericht sturen naar een bepaald lid, als directe berichten in de instellingen zijn toegestaan.
Als de chat in de instellingen is uitgeschakeld, verdwijnt hij voor alle leden, de begeleider inbegrepen.
Een bericht is maximaal 4.000 tekens. Een vermelding (@voornaam) waarschuwt alleen de leden van de ruimte.
De chat opent bij de nieuwste berichten; scrol omhoog om oudere te lezen (op het web: Oudere berichten, bovenaan de chat).
In een begeleide ruimte ziet de docent vinkjes onder de eigen berichten: één grijs vinkje, nog niemand heeft het gelezen; twee grijze vinkjes, een deel van de leden; twee blauwe vinkjes, iedereen. De details (‘Gelezen door 3 van 11’) verschijnen bij aanwijzen, of door erop te tikken op mobiel. Met vrienden ziet iedereen dat onder de eigen berichten.
Een bericht schuift door in de chat. Een notitie blijft zichtbaar in de ruimte: ideaal voor een opdracht, een geheugensteuntje over de methode, een handige link.
Een notitie kan bovenaan worden vastgezet, en de auteur ziet hoeveel leden haar hebben gelezen. De auteur kan haar ook bewerken (het potlood); de eigenaar van de ruimte kan haar vastzetten of verwijderen, maar niet herschrijven.
In sommige ruimtes schrijven alleen de eigenaar en de bijdragers notities: dat is een instelling, geen storing.
Vanaf het Bord van een ruimte openen de notities in een paneel aan de zijkant, terwijl Jin zichtbaar blijft: je schrijft direct bovenaan, je filtert (Alle, Vastgezet, Van mij), en via het menu ⋯ van een notitie kun je haar ter plekke bewerken, Jin vragen haar uit te leggen, de tekst kopiëren of haar verwijderen — een verwijdering kun je een paar seconden lang ongedaan maken.
De ranglijst vergelijkt de beheersing van de leden. Ze verschijnt alleen als aan twee voorwaarden is voldaan: het delen van statistieken is ingeschakeld, en de ranglijst ook. Daarnaast zijn er minstens twee gemeten leden nodig: in je eentje is er niemand om je mee te vergelijken.
In het paneel Leden verschijnt iedereen maar één keer: op de eigen regel staan de rol, de rang (een gouden, zilveren of bronzen badge voor de eerste drie, daarna ‘#4’), de beheersing en het aantal bekeken kaarten. Rechts het podium van de eerste drie, wat de anderen van jou zien, en daarna de recente activiteit. Bovenaan het gemiddelde van de groep en dat van jou: een richtpunt, geen cijfer — niet iedereen heeft dezelfde kaarten gezien.
In een begeleide ruimte staat de ranglijst standaard uit: in een groep wordt die al snel als een beoordeling gelezen.
Wat er is gebeurd: cursussen toegevoegd of verwijderd, nieuwe leden, gepubliceerde notities, ingestelde deadlines, verstuurde herinneringen.
De feed beantwoordt de vraag ‘wat is er veranderd sinds mijn laatste bezoek?’ zonder dat je alle tabbladen hoeft door te lopen. Cursussen die sinds je laatste bezoek nieuw zijn of gewijzigd, worden trouwens aangegeven in het tabblad Cursussen.
De kaarten van de ruimte worden een speelparcours: je rent, de vragen komen eraan, je stopt niet om na te denken. Memorun is het eerste spel en wordt nu afgerond — het tabblad laat zien hoeveel van je kaarten al speelbaar zijn, en je kunt vragen om een seintje bij de lancering.
Je kunt er ook een idee voorstellen voor een spel dat je graag zou willen: niemand anders leest het.
Goed om te weten: gespeelde kaarten tellen mee voor je geheugen, niet voor je voortgang. Spelen onderhoudt wat je al hebt gezien, het opent geen nieuw terrein.
In een begeleide ruimte waar je lesgeeft, wordt de ranglijst van de spellen niet getoond: die is van de studenten.
Het tabblad Podcast van de ruimte verzamelt de afleveringen die klaar zijn voor de gedeelde cursussen. Je hervat er een lopende luisterbeurt, speelt alles achter elkaar af, of gaat van de ene aflevering naar de volgende.
Met Een afspeellijst samenstellen vink je mappen of cursussen aan en speel je hun afleveringen achter elkaar af. De lijst wordt niet opgeslagen: hij bestaat zolang je luistert.
Een aflevering vraag je altijd aan vanuit een cursus — de ruimte maakt niets, ze verzamelt.
Vanuit een cursus die in de ruimte is geopend, speelt het tabblad Podcast de afleveringen direct af: je tikt op de regel, het afspelen begint en loopt door van scherm tot scherm.
Vanuit de ruimte, of via het menu ‘…’ op de kaart ervan op de pagina met ruimtes, met de actie Ruimte verlaten. Memojin vraagt je dan wat er moet gebeuren met wat je hebt ingebracht: het verwijderen uit de ruimte, of het laten staan voor de andere leden.
Als je vertrekt, verlies je de toegang tot de cursussen van de anderen, die uit je herhalingen verdwijnen — behalve de cursussen die je ook in een andere ruimte van je terugvindt. Je voortgang op de kaarten waarmee je hebt gewerkt, blijft van jou.
Als je de eigenaar bent, verlaat je de ruimte niet: je archiveert of verwijdert haar.
Ja. De eigenaar kan de ruimte overdragen aan een ander lid: dat lid wordt beheerder en neemt het beheer van de leden, de instellingen en de cursussen over.
Als er geen geschikt lid is, kan de overdracht niet: je moet dan eerst iemand uitnodigen.
Archiveren zet de ruimte in het tabblad Gearchiveerd van de pagina met ruimtes — een tabblad dat alleen verschijnt als er minstens één ruimte in staat. De cursussen ervan verdwijnen uit je herhalingen, behalve de cursussen die je ook in een andere ruimte hebt gezet. De leden hebben er geen toegang meer toe, maar ze worden niet verwijderd: Uit archief halen, in het menu ‘…’ van de kaart, zet de ruimte, de leden en de herhalingen weer terug.
Verwijderen is definitief: de ruimte, de indelingsmappen, de deadlines en de chat verdwijnen. De cursussen zelf blijven bij hun auteurs.
Alleen de eigenaar kan een ruimte archiveren of verwijderen, en de persoonlijke ruimte kan niet worden gearchiveerd of verwijderd.
Via de pagina Vrienden, of door je uitnodigingscode te delen (Mijn profiel → Uitnodigingen). Een vriendschapsverzoek moet door beide kanten worden bevestigd.
Vrienden zijn maakt al het andere makkelijker: met één klik uitnodigen in een ruimte, elkaar privé schrijven, elkaar terugzien in de ranglijsten van gedeelde ruimtes.
Ja: je vrienden, via de berichten; en de leden van een ruimte, als directe berichten daar zijn toegestaan.
In een begeleide ruimte waar directe berichten tussen leden uitgeschakeld zijn, kunnen de studenten de begeleider altijd schrijven.
Een privébericht is maximaal 4.000 tekens. Je kunt het bewerken, alleen voor jezelf verwijderen, of voor iedereen.
Het gesprek opent bij de nieuwste berichten; scrol omhoog om oudere te lezen (op het web: Oudere berichten, bovenaan).
Eén vinkje betekent ‘verzonden’, twee vinkjes ‘gelezen’. Je docent ziet wanneer je zijn of haar berichten hebt gelezen; andersom zie jij niet of je docent de jouwe heeft gelezen.
Wie ziet dat je online bent? Alleen je contacten: je vrienden, je docent of de studenten die je begeleidt, en de leden van de ruimtes die je met hen deelt. In de onzichtbare modus: niemand.
In de chat van een ruimte en in een privébericht kun je een emoji bij een bericht zetten. Op je telefoon druk je lang op het bericht en kies je een emoji (👍 ✅ 👀 ❤️ 😂 🙏, of + voor alle andere). Op het web ga je met de muis over het bericht en klik je op Reageren (🙂).
Je hebt één reactie per bericht: kies je een andere, dan vervangt die de vorige; tik je nogmaals op de jouwe, dan verdwijnt hij.
Onder het bericht staat elke emoji met het aantal mensen dat hem heeft gekozen. Wil je weten wie, ga er dan op het web met de muis overheen, of tik erop op je telefoon. Op het web maak je de emoji van iemand anders ook tot jouw reactie door erop te klikken.
In een privébericht krijgt de ander een melding van je reactie. In de chat van een ruimte krijgt niemand een melding.
Je docent nodigt je uit per e-mail, of geeft je een code. Je krijgt een uitnodiging om te accepteren — die verschijnt ook in Memojin, bij je openstaande uitnodigingen, en het bolletje bij Herhalingsruimtes in de zijbalk telt die mee, of de uitnodiging nu voor een ruimte of voor een groep is.
Zodra je hebt geaccepteerd, verschijnt de ruimte in het tabblad Begeleid van ‘Herhalingsruimtes’. Lid worden van een ruimte kost geen quotum en blijft gratis, welk abonnement je ook hebt.
Hem lezen, en met de kaarten werken. De pagina toont alleen wat de auteur heeft gekozen te delen; wat niet gedeeld is, wordt aangegeven.
Je kunt de les en de kaarten van een cursus die niet van jou is niet bewerken, en de bronbestanden kun je niet downloaden vanuit een ruimte.
Je werk met die kaarten is daarentegen wel van jou: het voedt je geheugen, je voortgang en je dagplan.
Een cursus opent als een kleine ruimte:
Wat leeg is, wordt niet getoond. De docent die een begeleide ruimte leidt, vindt er Proberen: een proefsessie met wat de studenten krijgen, die nergens meetelt, en de gemiddelde dekking van de groep.
De hele ruimte in één oogopslag: wat ze vandaag van je vraagt, waar je staat en wat eraan komt.
Elke tegel noemt de map — die van de ruimte, anders die van de Bibliotheek, met een bolletje in de kleur ervan. In een gedeelde ruimte zie je alleen de mappen die aan de ruimte gekoppeld zijn, nooit de privé-indeling van een ander lid.
Jin blijft rechts beschikbaar, zoals overal in de ruimte. Een ruimte die nog leeg is, biedt je vier ingangen: Foto of scan, PDF of document, YouTube-video, Tekst. Elk ervan opent de gewone import; de gemaakte cursus komt meteen in de ruimte. Je kunt ook een examendatum vastleggen, medestudenten uitnodigen of een cursus uit de Bibliotheek overnemen.
Afgezien van de bovenste rij is deze weergave hetzelfde in een persoonlijke ruimte, een ruimte met vrienden of een begeleide ruimte gezien door een student. De eigenaar van een begeleide ruimte ziet in plaats daarvan het tabblad Monitoring, met de stand van de groep.
In een gedeelde ruimte zegt de kop van wie de ruimte is (‘Ruimte van Claire M. · 3 leden’) en toont hij alle leden. De eigenaar vindt er Uitnodigen; een gast ziet het label Gast, de eigen voortgang, de deadlines van de eigenaar als alleen-lezen, en kan Ruimte verlaten — een onopvallende knop helemaal aan het eind van de kop, rechts van de weergavekeuze. De leden en deze knop blijven op hun plek op het Bord, de Tijdlijn en de Kaart.
Waar je je in deze ruimte op voorbereidt, en voor wanneer — één kaart per doel, in dezelfde taal als het Bord.
De eigenaar van een begeleide ruimte ziet op de leidende kaart bovendien het geheugen van de studenten op de examendag: het gemiddelde van de leden, niet getoond bij minder dan drie gemeten studenten, met de cursussen die niet zullen standhouden.
Een doel zonder cursussen in de leerstof toont een streepje, nooit een nul. Zonder enig doel meldt het tabblad dat en kun je een examen of doel Toevoegen: de knop opent het venster om er een te maken.
Vanaf de pagina van een doel kun je het via het menu ⋯ bewerken of verwijderen. Verwijderen is definitief: de gearchiveerde voorspelling en het resultaat verdwijnen mee — wil je een datum of titel corrigeren, bewerk het doel dan liever.
Een deadline is waar je je op voorbereidt en voor wanneer. Je stelt hem in binnen een ruimte, en hij geeft het dagplan zijn bestaansreden.
Twee vormen:
Beide bereid je op precies dezelfde manier voor. Het woord verandert, het mechanisme niet.
In een ruimte biedt de + van het blok Deadlines (of Toevoegen in het tabblad Programma) twee acties: Nieuw examen en Nieuw doel. Elk opent een eigen venster, net als Plannen in de agenda — waar de ruimte dan het eerste veld is.
Je vult in:
Zodra je opslaat, wordt de hele ruimte opnieuw berekend: het dagplan, de tijdbalk, de tijdlijn en de kaart houden rekening met de deadline, en het resterende werk wordt verdeeld over de resterende dagen.
Voeg ze allemaal toe, elk met een eigen datum, omschrijving en duur. De dichtstbijzijnde toets stuurt het plan aan, de andere zijn mijlpalen op de tijdbalk.
Zo voorkom je de klassieke fout: met één datum stopte het plan met de voorbereiding na het schriftelijke deel, terwijl het mondeling nog moest komen.
De duur van een toets komt overeen met de werkelijke duur van het examen. Die wordt gebruikt om de simulatie af te stemmen.
Bij het maken vink je de betrokken cursussen en mappen uit de ruimte aan. Wil je dat later wijzigen, open dan de deadline: de kaart Leerstof heeft een knop Bewerken.
Twee handige snelkoppelingen:
Als het bereik leeg blijft, is er geen voortgang of geheugen te meten — het scherm zegt dat in plaats van nul te tonen.
Ja, in een ruimte met meerdere mensen. Met het veld Voor wie vink je de ontvangers aan.
Niets aangevinkt betekent ‘alle leden van de ruimte’. Mensen voor wie de deadline niet geldt, zien hem niet in hun dagplan.
Omdat een examen zonder cursussen nergens op voorbereidt. De ruimte brengt de drie dingen die de voorbereiding nodig heeft: de stof, de betrokken mensen en een bereik om te meten.
Zo kan het dagplan ook kiezen: het vergelijkt deadlines die elk betrekking hebben op een duidelijke reeks kaarten.
Elke ochtend neemt Memojin je beschikbare tijd en verdeelt die over je lopende voorbereidingen.
Er staan twee soorten werk in:
Op Home lees je het plan per ruimte: elke ruimte toont de tijd die ze krijgt — en de tijd die ze tekortkomt als je dag te kort is — en haar kaarten te zien, die haar sessie zal voorleggen. Je start een ruimte met één klik, of alle ruimtes met MemoBoost. Niets is verplicht: het plan geeft advies, jij beslist.
Kies op Home, in Je sessie van vandaag, een duur in de lijst Beschikbare tijd, boven de balk van je dag: die wordt meteen opgeslagen en geldt alleen voor vandaag — je gebruikelijke beschikbaarheid verandert niet.
Het plan wordt meteen opnieuw berekend: de duur van elke regel past zich aan, en Jin zegt je of er tijd tekort is of dat er tijd over is om een voorsprong te nemen.
In Je sessie van vandaag bekijkt Jin je dag opnieuw bij elke wijziging van je beschikbare tijd, met één doel: dat je geheugen op de dag van elke deadline zo dicht mogelijk bij 100% zit. Jin zegt één ding tegelijk:
Als Memojin je verwachte geheugen op de dag van de deadline kent, noemt Jin het. Niet vandaag laat Jin zwijgen tot je de beschikbare tijd opnieuw instelt.
Elke deadline vraagt om tijd, berekend op basis van wat er nog moet gebeuren en het aantal resterende dagen. Als het totaal je budget overschrijdt, kiest Memojin: urgentie gaat voor, en tijd die een voorbereiding niet gebruikt, wordt over de andere verdeeld in plaats van verloren te gaan.
Je stuurknop is de tijd van vandaag: verleng of verkort die in de balk van je sessie van vandaag, en Memojin verdeelt alles meteen opnieuw. Dat verandert nooit de herhaaldata van je kaarten: het bepaalt de tijd van vandaag, niet het ritme van het onthouden.
Een kaart wordt nooit twee keer op één dag aangeboden, zelfs als hij bij twee deadlines hoort die elkaar overlappen: de getoonde belasting telt dus niet zomaar op.
Om te zien wat je te wachten staat en hoeveel tijd je hebt om je erop voor te bereiden. Drie weergaven — Tijdlijn, Kalender en Examens op het web, ‘Dagen’, ‘Maand’ en ‘Deadlines’ in de mobiele app:
Je kunt er filteren op type — doelen, herinneringen, herinneringen van de docent, herhalingen, ruimtes, vakanties. Op het web toont de kolom Vandaag de studietijd van vandaag in een ring (gedaan, gepland, vrij, en de overschrijding als die er is), wat er nog Te doen is — elke taak, de MemoBoost van vandaag inbegrepen, start met een klik op de tegel — en een minikalender om te Navigeren. Met de knop Studietijd bovenaan de agenda stel je je beschikbaarheid in.
In ‘Ik geef les’ toont de agenda alleen de examens en doelen van de begeleide groepen: geen herhalingen of belasting van vandaag, en ook niet de examens die je zelf als student aflegt. In ‘Ik leer’ nooit die van je groepen.
De agenda maakt nooit een sessie voor je aan: hij geeft overzicht en advies.
Via de agenda → Studietijd, of via de instellingen. Elke dag heeft een eigen regel: een schakelaar om hem in te schakelen, en een doel dat je per kwartier instelt met de knoppen − en +, of door de duur te typen. Met het kopieerpictogram pas je de duur van één dag toe op alle actieve dagen.
Deze planning vormt de basis voor het dagelijkse budget van het plan. Een uitgeschakelde dag is een rustdag: er is niets gepland, en dat is geen vergissing.
Twee manieren, allebei in Studietijd.
Schoolvakanties importeer je uit de officiële kalender: kies het land en daarna je regio, en vink ‘mijn herhalingen blokkeren’ aan zodat er in die periode geen herhaling wordt ingepland. Elke periode wordt een afspraak in je agenda, die je daarna kunt aanpassen of verwijderen.
Voor al het andere — een reis, een ziekenhuisopname, verlof — geef je een uitgesloten periode op met de data. Het plan verdeelt het werk dan over de resterende dagen vóór de deadline, in plaats van het uit te smeren over dagen waarop je er niet bent.
Via de agenda → Plannen → Herinnering. Je kiest de omschrijving, de datum en de betrokken ruimte.
Herinneringen verschijnen in de agenda en sturen een melding. Een docent kan je er ook een sturen: die worden dan getoond als herinneringen van de docent.
Ja: een herinnering kan terugkerend zijn — elke dag, elke week, of in het ritme dat jij kiest — en loopt door tot een einddatum.
Opgegeven vakantieperiodes worden gerespecteerd: een herinnering die in zo'n periode zou vallen, wordt niet ingepland.
Een schatting van wat je je op de dag van het examen nog zou moeten herinneren, als je in het huidige tempo doorgaat. Ze is gebaseerd op de geheugenstatus van elk van je kaarten en op de vergeetcurve die FSRS berekent.
Twee kanttekeningen, die het scherm zelf ook vermeldt:
De getoonde curve laat zien wat er zou gebeuren als je deze ruimte tot dan niet meer opende. Elke herhaling trekt haar weer omhoog.
Om de voorspellingen van Memojin naast de werkelijkheid te leggen. Na een examen vul je je cijfer in — vanaf de kaart van het examen bij de resultaten in de agenda, op de bijbehorende schaal (14 / 20, 32 / 40…: de schaal kies je uit een lijst — /10, /20, /40, /60 of /100, standaard /20) — en Memojin rekent het om naar 100: het verschil tussen het voorspelde en het behaalde resultaat wordt opgeslagen.
Naarmate je meer examens doet, zie je of het model je overschat of onderschat, en met hoeveel punten gemiddeld.
Bij een of twee examens is het een waarneming, geen trend — en het verschil vergelijkt een geheugenpercentage met een cijfer: het geeft een richting aan, geen exacte meting.
Je vult het cijfer in voor een examen dat jij aflegt. Bij het examen van een begeleide groep toont de pagina waar de groep staat, niet de persoonlijke voorbereiding van de docent.
Jin leest de cursussen van de ruimte en je kaarten, en Te herstellen houdt alleen over wat met één klik te herstellen is: de lessen zonder enige kaart. Een knop genereert ze, regel voor regel of allemaal tegelijk, met het aantal kaarten vooraf vermeld.
Als er niets te herstellen is, verschijnt de sectie niet: je krijgt geen lijst voorgeschoteld van alles wat je nog niet hebt geleerd.
Wat al kaarten heeft maar nog bestudeerd moet worden — nooit behandeld, nauwelijks aangeraakt, vergeten — is geen gebrek aan stof: dat herhaal je, en daar zorgt de sessie voor.
Een onderwerp buiten de leerstof kan worden weggezet — het gaat niet verloren, met één klik komt het terug onderaan de lijst. En opgevulde hiaten blijven zichtbaar: gedaan werk verdwijnt niet.
De sectie baseert zich alleen op je cursussen: geen oude examens, geen examenopgaven, geen instructies van een docent. Ze laat zien wat je hebt bestudeerd, niet wat er gevraagd zal worden. Ze vereist dat de inhoudsanalyse door Jin is ingeschakeld in de instellingen van de ruimte.
Een sessie in omstandigheden die dicht bij de werkelijkheid liggen: de vragen uit de leerstof van het examen, door elkaar, achter elkaar zonder correctie, over de duur van het examen — met een stopwatch.
Je start de simulatie vanaf de pagina van het examen, in de ruimte ervan, met Examen simuleren. De knop verschijnt alleen als het komende examen een duur of een aantal vragen heeft (in te vullen via Bewerken, in het menu ⋯ van de pagina): zonder duur geen stopwatch. Een lege leerstof staat voor de hele ruimte; vragen die de eigenaar van de ruimte heeft uitgesloten, komen er niet in voor.
Aan het eind zijn alle details beschikbaar: jouw antwoord en het goede antwoord, vraag per vraag. Open antwoorden worden door AI nagekeken.
De deadline komt bij de verstreken deadlines en vraagt geen tijd meer. Het opgebouwde geheugen blijft bestaan: de kaarten blijven in het onderhoud, zodat het werk niet verloren gaat.
Je kunt een deadline ook vóór de datum archiveren, als die niet meer van toepassing is. Dat is omkeerbaar in die zin dat de geschiedenis te raadplegen blijft.
Dan onderhoudt Memojin wat je weet en laat het je nieuwe dingen ontdekken. Het dagplan toont dan de regel Om niet te vergeten: de kaarten waar je geheugen om vraagt, daarna nieuwe kaarten — elk ervan komt later terug om te herhalen, het plan houdt er plek voor vrij.
Hoeveel nieuwe kaarten per dag? Een nieuwe kaart zie je niet maar één keer: hij komt in de weken daarna meerdere keren terug. Om die terugkeer in je dagen te laten passen, introduceert het plan elke dag een vijfde van wat je tijd van vandaag zou toelaten: 36 bij 1 uur, 18 bij 30 min, nooit minder dan 3. Hoe meer tijd je geeft, hoe meer je ontdekt; de rest wacht op de volgende dagen, er gaat niets verloren.
Als er nieuwe kaarten op de volgende dagen wachten, vertelt Jin je hoeveel je er vandaag nog kunt ontdekken — of dat je die van vandaag hebt gezien.
Heb je nog tijd over? Jin stelt het je voor in Je sessie van vandaag: Nog 20 kaarten herhalen start meteen een extra sessie met nieuwe kaarten, en met Mijn ruimte openen herhaal je vrij.
Dat is een volwaardige manier van werken, geen noodtoestand: veel mensen leren zonder examen in zicht. Op de dag dat je een deadline instelt, schakelt het plan vanzelf over op voorbereiding.
Voor vandaag komt de getoonde belasting uit je dagplan. Voor de dagen daarna berekent Memojin een prognose: het verdeelt het werk dat nog moet gebeuren over de beschikbare dagen tot elke deadline — met dezelfde beschikbaarheid als voor het plan.
Deze belasting heet ‘verwacht’ zolang de dag nog niet is aangebroken: ze verandert als je sneller of langzamer gaat dan gepland, als je een deadline toevoegt of verwijdert, of als je je studietijd wijzigt. Ze is nooit een verplichting — alleen wat de berekening vandaag zou geven, toegepast op morgen.
Jin is de assistent van Memojin. Jin geeft niet alleen antwoord: Jin kent je cursussen, je voortgang en je deadlines, en haalt daar op de juiste plek nuttige opmerkingen uit.
Concreet kan Jin:
Overal, via het chatpaneel:
Je kunt het paneel vastzetten zodat het naast je werk open blijft.
Selecteer een passage: een menu biedt aan om die eenvoudig uit te leggen, er een voorbeeld van te geven, haar samen te vatten, er de bijbehorende kaarten van te genereren of er een kaart van te maken.
In het gesprek stelt Jin ook een vervolg voor: de samenvatting lezen, de kaarten genereren, gaan herhalen, oefenen.
Jin antwoordt op basis van de les en algemene kennis, en vertelt je wanneer een antwoord gebaseerd is op een andere cursus van je.
Jin geeft commentaar op wat het scherm laat zien, met de meting in beeld: hoeveel tijd een voorbereiding inneemt, wat het gemiddelde van de groep zegt, wat vastzit, wie is afgehaakt, waar de hiaten in de leerstof zitten.
De analyses van Jin in een ruimte hangen af van twee instellingen: leden kunnen met Jin chatten, en Jin analyseert de inhoud van de ruimte. Als je de tweede uitschakelt, verdwijnen het opsporen van hiaten en de voorspelling voor de examendag; het plan kan dan alleen nog te herhalen kaarten tellen.
Onder de naam van Jin zegt het label Jin ziet: wat Jin in beeld heeft — de ruimte, of de cursus die je net op het Bord of de Kaart hebt gekozen: daarover zal Jin het hebben.
Om een nuttig antwoord te bewaren. In het gesprek maak je met het opslaan-pictogram van een antwoord een notitie, gekoppeld aan de geopende cursus.
Je vindt deze notities terug in het tabblad Notities van het paneel, per cursus. Ze zijn van jou en worden niet gedeeld.
Niet te verwarren met de notities van een ruimte: dat zijn blijvende berichten voor de leden.
Je kunt je vraag inspreken: tik op de microfoon in het chatpaneel, spreek, en Jin zet je vraag om in tekst en antwoordt schriftelijk, net als op een getypte vraag. Jin antwoordt niet hardop.
Het inspreken zelf kost niets: alleen het antwoord van Jin telt, net als bij een geschreven bericht.
Een paar duidelijke grenzen die handig zijn om te kennen:
Jin verschijnt in de rechterkolom, naast de kaart. Jin kan de kaart eenvoudig opnieuw uitleggen (de kernwoorden van de kaart worden gemarkeerd), een voorbeeld geven of je vraag beantwoorden.
Met Test me maakt Jin drie vragen over deze kaart: jij antwoordt eerst, daarna corrigeert Jin en legt uit. De kaart komt daarna terug voor een tweede oordeel, en dat laatste oordeel onthoudt je geheugen. Deze vragen worden niet automatisch opgeslagen: aan het eind van de sessie kun je ze in je cursussen bewaren.
Elk antwoord van Jin en elke reeks vragen gaat van je AI-quotum af; de kosten staan op de knop. Je kunt Jin ook bij elke kaart oproepen met Aan Jin vragen, onder ‘Probleem melden’. Jin komt niet tussenbeide tijdens een examensimulatie. Wil je niet dat Jin uit zichzelf komt, vink dan ‘Jin helpt me als ik vastloop’ uit in Instellingen.
Elk abonnement bevat een maandelijkse hoeveelheid AI, weergegeven als één meter in Mijn profiel: een resterend percentage en de vernieuwingsdatum. Dezelfde meter zie je in één oogopslag als ring rond je foto, in het menu: die loopt leeg naarmate je verbruikt.
Het quotum wordt automatisch vernieuwd bij elke factureringsperiode. Wat niet is verbruikt, schuift niet door naar de volgende maand.
Memojin toont de geschatte kosten vóór elke actie die iets kost: een gekleurde badge geeft aan welk deel van de maand ze inneemt — ‘4%’, of ‘<1%’ als het verwaarloosbaar is. Ga er met de muis over (tik erop op mobiel) voor de details. Memojin waarschuwt je ook als je in het huidige tempo de meter leegmaakt vóór de vernieuwing.
Bij het toevoegen van een cursus zet de stap Het genereren alles op de meter: de badge van deze toevoeging komt op het deel ervan te staan, gearceerd (voorafgegaan door ‘≈’: het is een schatting; ga er met de muis over om, als je een document importeert, het deel voor het lezen ervan te zien), en daaronder staat wat je daarna overhoudt. De waarden volgen elk vakje dat je aan- of uitvinkt; zonder aangevinkt vakje toont de meter gewoon wat je nog hebt. Als de toevoeging meer is dan je nog hebt, meldt een bericht dat en wacht Starten tot je een optie uitvinkt (of overstapt op een hoger abonnement).
De acties waarbij een model voor je werkt:
Herhalen, oefenen, met de hand kaarten maken, je cursussen en ruimtes ordenen: dat kost allemaal niets.
De details van wat je hebt verbruikt, zie je in Mijn profiel → Verbruik van het AI-quotum: dag per dag, de betrokken cursus en wat er is gemaakt (‘34 kaarten’, ‘7 min’), met een filter per type (memokaarten, vragen, podcasts, Jin, imports).
De acties die AI gebruiken, worden gepauzeerd tot de vernieuwing; de datum daarvan krijg je te zien. Al het andere gaat door:
Als je regelmatig meer nodig hebt, vergelijkt de prijzenpagina de abonnementen.
Een bonus aan AI-quotum die voor je opzij is gezet.
De reserve neemt het automatisch over als het quotum van de maand op is — een badge in de meter geeft dat aan. Je hoeft niets in te schakelen, en de volgorde van verbruik is zo gekozen dat er niets verloren gaat.
De taal van een cursus kies je bij het maken: het venster Nieuwe cursus heeft een veld Taal van de cursus, vooraf ingevuld met de taal van je interface. Niets houdt je tegen om in het Duits te genereren vanuit een Nederlandstalige interface — bij een taalvak is dat zelfs heel gewoon. Je kunt de taal ook op Automatisch detecteren laten staan: de AI leidt haar dan af uit het vak.
Imports vragen er niet naar. Een cursus die uit een tekst, een bestand, een YouTube-video of een Anki-deck komt, krijgt de taal ‘Niet opgegeven’; alleen de methode AI, die van een onderwerp uitgaat, heeft een eigen keuzemenu.
Daarna corrigeer je de taal via de Details, die je opent met de knop ⓘ bovenaan de pagina, naast het menu ‘…’: het label van de taal. Zo ga je te werk bij een geïmporteerde cursus, en dat doe je het best voordat je de generaties start.
De gekozen taal geldt voor de les, de samenvatting, de kaarten en de vragen die uit deze bron worden gemaakt.
Corrigeer het: alles wat de AI maakt, kun je bewerken alsof je het zelf had geschreven. Een kaart kun je herschrijven, verwijderen of een andere moeilijkheid geven; een les kun je bewerken; een samenvatting kun je opnieuw genereren of met de hand bijwerken.
Als een generatie over het geheel genomen een slecht resultaat geeft, is het vaak sneller om opnieuw te starten vanuit een kortere basis — de samenvatting in plaats van de hele les — of de cursus op te splitsen in kleinere stukken.
Nee. Je cursussen worden gebruikt om jóú te antwoorden: om je kaarten en samenvattingen te genereren en om de antwoorden van Jin over jouw stof te voeden.
De zoekopdrachten van Jin in je cursussen zijn per gebruiker afgeschermd: Jin kan de cursussen van iemand anders niet lezen, behalve als ze gedeeld zijn in een ruimte waarvan jij lid bent.
De details van de verwerking staan in het privacybeleid, dat je via het gebruikersmenu opent.
Ja, voor iOS en Android. Je downloadt de app in de App Store en de Play Store.
Je logt in met hetzelfde account als op het web: met een code van 6 cijfers die per e-mail wordt verstuurd, of met Google of Apple.
Het grootste deel van het dagelijkse werk:
De hulpmiddelen voor begeleiding — monitoring, groepen, studentenpagina's — blijven op het web.
Ja, voortdurend en in beide richtingen. Er is maar één geheugen, één dagplan, één set cursussen.
Een kaart die je in de trein herhaalt, telt meteen mee voor je voorbereiding op de computer, en een MemoBoost die je op het ene apparaat bent begonnen, hervat je op het andere.
De app stuurt meldingen voor wat om actie vraagt of nieuws is: kaarten om te herhalen, een reeks in gevaar, het einde van een generatie, een podcastaflevering die klaar is, een herinnering van een docent, een uitnodiging voor een ruimte, een ontvangen bericht, een deadline die nadert.
Je staat ze toe bij de eerste keer opstarten, en kunt ze daarna regelen in de instellingen van de app — of ze uitschakelen via de instellingen van je telefoon.
Ja. De kaarten van een sessie worden op het apparaat in de cache gezet, en je antwoorden worden lokaal opgeslagen als er geen netwerk is.
Zodra de verbinding terug is, worden ze automatisch verstuurd, met het werkelijke tijdstip van het antwoord — je geheugen wordt dus berekend op het moment dat je hebt geantwoord, niet op het moment van synchroniseren.
Wat netwerk nodig heeft, blijft offline niet beschikbaar: genereren met AI, een document importeren, met Jin praten.
Ja, via de in-app-aankopen van de App Store en de Play Store. Het abonnement wordt dan door de store beheerd: daar zeg je het op of wijzig je de betaalmethode.
Een abonnement dat je op het web hebt afgesloten, vind je terug op mobiel, en omgekeerd — het is hetzelfde account. Een abonnement dat je via een store hebt afgesloten, kun je echter niet via het web wijzigen: dat moet via de oorspronkelijke store.
De abonnementen voor begeleiding kun je niet via mobiel afsluiten.
Na een nieuwe telefoon of een herinstallatie vindt de knop Aankopen herstellen, onderaan het scherm Abonnement kiezen, een abonnement terug dat via dezelfde store is afgesloten — en zegt je als er niets te herstellen valt. Een abonnement dat elders wordt beheerd (op het web of in de andere store), wordt in de app getoond, maar kan daar niet worden gewijzigd.
Ja, daar is het zelfs vooral voor bedoeld. De speler blijft beschikbaar terwijl je door de app navigeert, en een afspeelbalk toont de aflevering die speelt.
Vanuit een ruimte speelt het luistertabblad de afleveringen van de gedeelde cursussen achter elkaar af. Je gaat altijd verder waar je was gebleven.
Memorun, het eerste spel, is ontworpen voor mobiel: de kaarten van een ruimte worden een speelparcours, in korte potjes.
Het komt binnenkort — het tabblad Spellen van een ruimte laat zien hoeveel van je kaarten al speelbaar zijn, en je kunt vragen om een seintje bij de lancering.
Ja, met vier widgets, op iPhone (iOS 17 of hoger) en op Android:
Zo zet je er een neer: druk lang op het beginscherm en zoek ‘Memojin’ in de lijst met widgets. Op Android voeg je ze direct toe via Instellingen → Widgets in de app. Op iPhone bestaan sessie, reeks en deadline ook voor het toegangsscherm.
De widgets tonen wat de app al heeft ontvangen: ze worden bijgewerkt wanneer je de app opent of sluit, maken nooit verbinding met je account, en worden leeggemaakt als je uitlogt.
Twee reeksen, die je los van elkaar bekijkt.
Om te leren:
Om te begeleiden:
De hoeveelheid AI, het aantal ruimtes en het aantal inbegrepen studenten staan op de prijzenpagina, die altijd de geldende waarden toont.
Er is geen verschil in functies. Alleen de betaling verandert: elke maand, of in één keer met korting.
Je kunt van het een naar het ander overstappen via het beheer van je abonnement.
De proefperiode geeft toegang tot alle functies, met een bewust beperkt AI-quotum, en zonder creditcard.
Aan het eind wordt er niets verwijderd: je account gaat over naar het gratis abonnement Start. Je cursussen, je kaarten en je voortgang blijven staan; alleen de functies van de hogere abonnementen gaan dicht.
Via Mijn profiel → Mijn abonnement beheren, of via de prijzenpagina.
Een geplande wijziging kun je annuleren zolang die nog niet is ingegaan.
Via Mijn abonnement beheren → Abonnement opzeggen. Het blijft actief tot het einde van de al betaalde periode, daarna gaat je account terug naar het gratis abonnement Start.
Er wordt niets gewist: je cursussen, je kaarten en je voortgang blijven beschikbaar.
Als je je via de mobiele app hebt geabonneerd, zeg je op via de instellingen van de App Store of de Play Store.
Na de betaling toont Memojin een bevestiging: je abonnement is meteen actief, met de bijbehorende AI-credits en functies.
Als je je abonnement bij het aanmelden hebt gekozen, brengt de betaling je terug naar je Home: de bevestiging verschijnt daar zodra je profiel is ingevuld.
Direct daarna krijg je een bevestigingsmail, en de factuur verschijnt in Mijn profiel → Mijn abonnement → Mijn facturen bekijken.
Als je het scherm sluit vóór de bevestiging, wordt je abonnement geactiveerd zodra onze betaaldienst ons op de hoogte brengt, of wanneer je terugkeert naar het bevestigingsscherm. Er wordt nooit twee keer afgeschreven.
Ja, zolang Jin nog niets voor je heeft gegenereerd. Je hebt 14 dagen na je bestelling om te annuleren, zonder opgave van redenen: schrijf naar contact@memojin.com vanaf het e-mailadres van je account. Je krijgt alles terug, binnen 14 dagen, via de gebruikte betaalmethode.
Voordat je betaalt, vink je twee vakjes aan: de aanvaarding van de Algemene Verkoopvoorwaarden, en Ik wil mijn abonnement meteen gebruiken. Met dit tweede vakje doe je afstand van je herroepingsrecht zodra Jin iets voor je genereert (kaarten, een samenvatting, een antwoord…). Vanaf dat moment is je abonnement niet meer terugbetaalbaar; je kunt de verlenging wel altijd stopzetten, op elk moment. Na de betaling bevestigt een e-mail deze twee instemmingen.
Voor een aankoop vóór 10 oktober 2026 gelden de voorwaarden die je op die dag hebt aanvaard.
Als je je via de mobiele app hebt geabonneerd, is de betaling via de App Store of Google Play gegaan: daar vraag je de terugbetaling aan.
In Mijn profiel → Mijn abonnement → Mijn facturen bekijken. Elke factuur kun je bekijken en downloaden als pdf, met de periode en de status.
Voor een abonnement dat via mobiel is afgesloten, worden de bonnen uitgegeven door de store — App Store of Play Store.
De facturen worden uitgegeven door THE LAST COMMIT, het bedrijf dat Memojin uitgeeft. De prijzen zijn inclusief btw: bij een betaling in euro vermeldt de factuur de Franse btw van 20% die erin is inbegrepen. Bij de betaling worden je naam en factuuradres gevraagd: die staan op je facturen. Een factuur van vóór 7 oktober 2026 staat hier niet meer: vraag die op via contact@memojin.com.
Zodat je makkelijk te vinden bent: deel hem, en de persoon kan je als vriend toevoegen en daarna lid worden van je ruimtes.
Je vindt hem in Mijn profiel → Uitnodigingen: tik op de code om hem te kopiëren.
Bovenaan je profielkaart: foto (tik op het cameraatje erop om hem te wijzigen), naam, e-mail, en in labels je abonnement, je rol en hoe lang je al lid bent. Daarna:
Het exporteren van je gegevens vind je in Instellingen → Privacy.
Om je niveau te bepalen, zodat de AI iets passends maakt: onderwijsniveau, leerjaar of studiejaar, onderwijsinstelling, hoofdvak, leerdoel, weekdoel in minuten.
Dat beïnvloedt de woordenschat van de gegenereerde lessen, de moeilijkheid van de vragen en de toon van Jin. Eenzelfde hoofdstuk biologie schrijf je anders in het eindexamenjaar dan in een master.
Alles is optioneel en op elk moment aan te passen.
Je logt in met een eenmalige code: er is geen wachtwoord om te onthouden. Als je account er toch een heeft, stuurt Mijn profiel → E-mail en beveiliging → Wachtwoord wijzigen een resetlink naar je adres.
Het e-mailadres zelf kun je niet wijzigen: het is de identificatie van je account. Schrijf ons via het contactformulier als je het moet veranderen.
Ja, via Mijn profiel → Gekoppelde accounts. Eenmaal gekoppeld log je met één klik in, zonder op de code per e-mail te wachten.
Op mobiel kun je ook inloggen met Apple.
In Instellingen → Meldingen:
De bel in de kop opent het meldingencentrum; elke melding is daar gemarkeerd als gelezen of ongelezen. Op mobiel kun je pushmeldingen ook uitschakelen via de instellingen van je telefoon, en elke e-mail bevat een afmeldlink.
Ja. Instellingen → Privacy → Mijn gegevens exporteren maakt een JSON-bestand met je profiel, je documenten, je lessen, je memokaarten, je leergeschiedenis, je statistieken en je abonnementen.
Dat is het recht op overdraagbaarheid uit artikel 20 van de AVG. De export is op elk moment beschikbaar, zonder dat je een reden hoeft op te geven.
Mijn profiel → Verwijderen → Mijn account verwijderen, met een bevestiging die je moet typen.
Het account wordt meteen gedeactiveerd en na 30 dagen definitief verwijderd. In die periode kun je weer inloggen en het heractiveren, met al je gegevens.
Na die termijn verdwijnt alles: documenten, cursussen, kaarten, leergeschiedenis, resterend quotum, en het abonnement wordt opgezegd. Als je eigenaar bent van begeleide ruimtes, laat het scherm je vóór de bevestiging zien wat er met die ruimtes gebeurt.
Ja, binnen 30 dagen. Log opnieuw in met hetzelfde adres: Memojin toont je de pagina om je account te heractiveren, en je account komt terug met al zijn gegevens.
Daarna is de verwijdering definitief en kan er niets worden hersteld.
In Europa. Het privacybeleid beschrijft de verwerkingen, de bewaartermijnen en je rechten.
Je cursussen zijn van jou: ze worden niet doorverkocht en niet gebruikt om modellen te trainen. Andere mensen kunnen ze alleen zien als je ze zelf in een ruimte deelt.
Via het gebruikersmenu → Juridische documenten, of onderaan de pagina's van de website: algemene gebruiksvoorwaarden, algemene verkoopvoorwaarden, privacybeleid, cookiebeleid en juridische informatie.
Met de cookiebanner kun je je keuzes op elk moment herzien.
Elke e-mail bevat onderaan een afmeldlink. Die opent een pagina waarop je bevestigt, zonder in te loggen.
Berichten die strikt met je account te maken hebben — inlogcode, factuur, verwijdering van je account — worden nog steeds verstuurd: het zijn geen communicatieberichten.
Ja, 13 jaar. Tussen 13 en 16 jaar is toestemming van een ouder of wettelijke voogd vereist, overeenkomstig artikel 8 van de AVG: Memojin vraagt daar bij het aanmelden uitdrukkelijk om.
Stel je vraag aan Jin
Onze assistent kent de app en je cursussen, en antwoordt direct, vanaf elke pagina.
Neem contact op met support
Als Jin je niet kan helpen, antwoordt ons team je per e-mail.